Hulda Halv-grimt-dådyr

Strejke og rødvin

2010-10-21T07:20:00.000-07:00

En lille opdate fra strejkernes land, hvor helikopterne flyver over hovedet på en, sirenerne lyder, ruder bliver smadret, biler bliver væltet, politimænd har lynende travlt og hvor unge franske mænd finder deres sorte hættetrøjer frem. Det er action og det er ren flash back til København anno 2006.

Hvad er der med de franskmænd og strejker? Vi fik at vide da vi startede på skolen at der var mødepligt til timerne og næste bemærkning var ”og der er ingen undskyldninger – heller ikke strejker”. Vildt. Strejker er en norm i Frankrig så man skal lige huske at følge med på strejkehjemmesiden om der er sker noget næste dag. Og hvorfor er det nu de strejker den her gang. Jo, det er fordi at Sarkozy vil lave en pensionsreform og hæve pensionsalderen fra 60 til 62 for at Frankrig ikke skal gå nedenom og hjem om nogle år. Landet har nemlig slet ikke råd til alle de pensionister og tallene for de næste år ser vist sorte ud. Måske mangler jeg en dimension i det her, men lige nu kan jeg slet ikke forstå, hvordan man kan stille sig så hårdt op imod en pensionsalder på 62 år, hvis det kan redde landets økonomi. 62 det er da en ok alder at gå på pension, ik’?

Nåh, men i hvert fald så er skolen lukket i dag pga. frygt for uroligheder – så jeg hygger derhjemme. Det er najs.

Jeg har jo ikke skrevet i hundrede år så her en lille dagbogsversion af hvad der er sket de sidste uger. Det kan mor og far jo godt lide.

Eventyrene i Frankrig fortsætter og her på det sidste har de alle sammen inkluderet god vin og mad. Jeg bliver mæt, fuld og salig bare ved tanken.

Vi startede måneden ud med et visit til rødvinens mekka, Bourgogne, sammen med Peter Monk vores danske ven (eller Pierre som han kalder sig hernede) og en tysk pige som vi har mødt igennem Couch Surfing. Det var en fantastisk tur, hvor jeg følte at jeg kom et skridt tættere på Frankrig og alt det landet har at byde på. Weekenden bød på massevis af rigtig dejlig vin, en heldagscykeltur mellem de forskellige producenter og hyggelige aftener med god mad og i godt selskab. "Vi lever det liv bonden aldrig har kendt" sagde Adam en aften, hvor vi var i gang med vores fire retters menu med vin til. Og det var så rigtigt – det var ren luksus. Pengepungen var vist også lidt lettere på vej tilbage end den var på vej derop, men når man har smagt på ca. 30 Bourgogne vine i løbet af en weekend, så er man lidt ligeglad.

Jonas, Adams gamle ven og hans kæreste Mette kom så forbi weekenden efter. Da de er folk der også sætter pris på god vin og mad så fortsatte legen og weekenden var helliget mad og vin. Vinsmagningerne fortsatte - denne gang med vine fra Beaujolais. En virkelig hyggelig weekend og dejligt med besøg hjemmefra.

I sidste weekend var planen så at tage toget til Cannes om torsdagen og besøge Sólveig Ása, min islandske veninde som havde sin sidste weekend i Frankrig efter at have arbejdet på et lille hotel i nogle måneder. Strejken havde dog sat sit præg på togene og vi kunne ikke få lov til at købe billetter. Med tåre i øjnene gik vi ned på turistkontoret og spurgte om ikke der gik nogle busser så. Svaret var nej. Det var ikke strejkens skyld, de har bare ikke nogle busser! Men den søde dame gav os til gengæld et tip om en hjemmeside, hvor folk søger passagerer der kan betale lidt med i benzin (ligesom samferda.is i Island). Fantastisk! Så vi kom af sted til Cannes med en fransk dame og brugte vores weekend i Cannes og Antibes sammen med Sólveig og vi kom tilbage til Lyon med en fransk mand der kørte 150 i timen. Det var effektivt. Skøn weekend og dejligt med snak langt ud på natten med en god og gammel veninde.

Nu er det snart weekend igen og heldigvis har vi ikke de store planer. Vi har vist også en skole der skal passes og en fransk test i næste uge, så det kan være at man skal hellige denne weekend franske verber i stedet for fransk rødvin. Eller nej, den ultimative løsning er nok at kombinere de to. Det er min plan.

je dois, tu dois, il doit, nous devons, vous devez, ils doivent, je mets, tu mets, il met, nous mettons, vous mettez ils mettent, je tiens, tu tiens, il tient, nous tenons, vous tenez, ils tiennent........ja det er en fest det her....

Ciao
Hulda

Dyret genoplivet

2010-09-28T10:10:00.000-07:00

I dag er en stor dag. Det halv grimme dådyr er hermed genoplivet efter at have ligget i dvale i over to år. Jeg har ikke tænkt mig at fylde op i det store informationshul om mit liv som mit blogfravær kan have skabt for nogen derude. Blot har jeg tænkt mig at fortælle jer om mine eventyr og tanker i Lyon, hvor jeg bor de næste måneder.

Hvor skal man starte, når man har boet et nyt sted i næsten halvanden måned. Der er så mange nye indtryk og mange ting man har lyst til at dele. Men jeg vil jo ikke trætte jer med et alt for laaaangt indlæg – det egner sig heller ikke til web. Det har jeg lært.

Derfor starter jeg på dagen i dag. Jeg er ærligt talt pisse skuffet. Pisse skuffet over at den uendelige sommer jeg troede ville trække sig indtil november måned overhoved ikke er en realitet, men åbenbart kun var min egen utopiske drøm. Her er koldt. Jeg tænder stearinlys, går i uldstrømper og så lavede jeg gullasch og kartoffelmos i går og snakkede om risengrød i dag. Ja, efteråret er vist ankommet.

Når nu jeg nævner mad. Adam og jeg blev fanget i en fransk kliché de første uger. Det er jo så hyggeligt at hoppe over til bageren på den anden side af gaden og sige ”je voudrais une baguette” give bageren en euro og gå hjem med baguetten under armen. Man føler sig meget fransk. Det eneste der mangler er lidt overskæg og en fransk hue. Efter nogle uger havde vi dog baguette ”up to here” og var begyndt at drømme om rugbrød om natten. Vi har nu investeret i lidt groft mel og nu bager Adam brød i vores miniovn.

At bo i gourmet madens land får ens appetit til at gå i selvsving. Her på Rue de Brest bliver der lavet mad hver aften (ingen hurtige makrel madder). Jeg tror at den konstante sult må forårsages af den franske luft, der dufter af fransk mad, fransk pølse og nybagt brød. Der er jo boulangeries, boucheries, fromageries og restauranter over alt. Det er fantastisk!

Vi går til fransk på skolen og har også et fag på fransk ’Le cinéma Francais’. Lærerne snakker kun fransk. Jeg har en tendens til at ligne et stort spørgsmålstegn til timerne...jeg forstår altså ikke alt som de siger! Det er nok mest problematisk når man f.eks. ikke forstår, hvilke lektier man havde fået for, eller hvad læreren siger når hun spørger én om et eller andet foran hele klassen. Vi arbejder uden tvivl med andre undervisningsmetoder her – men det er fint og jeg lærer noget.

Det var alt for nu.

Millions de baisers.
Hulda

Roskilde 2008

2008-07-12T07:02:00.000-07:00

Hreinn unaður er það eina sem ég get sagt...

Rokland

2008-06-17T14:52:00.000-07:00

Stóran hluta af þessari önn er Rokland búin að liggja á náttborðinu mínu. Hálfnuð með verkið um miðjan mars, varð ég að leggja Hallgrím til hliðar og einbeita mér að öðrum bókum í von um að standa uppi sem bachelor um miðjan júní. Hér sit ég svo og svei mér þá, mér tókst það! Ég hef hlotið gráðuna, sem þrátt fyrir þriggja ára vinnu er nánast einskis virði og gefur lítið annað af sér en aðgang að meira námi. En mikið ofsalega er samt gott að vera búin með þetta og vita að þetta sé einmitt nánast einskis virði og því lítil hætta á að fullorðinslífið fari að anda í hnakkann á manni með sínu 9-17 og rótfestu. Ég á nefnilega eftir að fara í bakpokaferðalagið, læra ljósmyndunina og fara á brimbrettanámskeiðið.

Eftir að hafa dustað rykið af Roklandi var bókin opnuð aftur og á einhvern undarlegan hátt fann ég hvað þetta hálfkláraða verk hafði hvílt þungt á mér. Þungu fargi var af mér létt og brosið færðist á vör. Að finnast ég aftur hafa tíma fyrir skemmtilesningu var eins og að losna úr álögum. Mikið ofsalega er ljúft að vera bachelor og það eina sem getur valdið áhyggjum er veðurspáin - mun rigna á Roskilde?!?

ræða smæða silkiþræða

2008-06-15T12:10:00.000-07:00

Stóð upp frá tölvunni áðan og ákvað að það væri mikilvægara að finna út úr því í hverju ég ætla vera í prófinu á morgun en að læra litlu ræðuna mína utanað sem ég á að fara með í byrjun prófsins.
Eftir 20 mínútna mátun varð úr dress með smá dassi af lit og persónuleika, en þó ekki of miklu til að fara tótallí burt frá þessu bisssssnesss.

Þið eruð kannski búin að reikna það út en prófdómarinn minn er kona. Eins og þið vitið hefði ég að sjálfsögðu látið það nægja að hífa wonderbrainn, flegna bolinn og mínipilsið upp ef bæði prófdómari og leiðbeinandi hefðu verið karlmenn.

Er þó ekki frá því að dressið á morgun komi mér alla leið...held ég droppi bara ræðunni.

/H

Sumar í Köben

2008-06-07T12:24:00.000-07:00

Mér lídur eins og ég sé enn med sólgleraugun á höfdinu.

Ég er berfætt.

Ég er med raudar kinnar.

Ströndin bídur mín á morgun.

Bjórinn er gódur.

Djammid úti í götum Kaupmannahafnar er unadur.

Einnota grillid stód fyrir sínu í gær og ég reikna med ad tad muni gera tad á morgun líka.

Lífid er ansi ljúft.

meðaljón

2008-05-28T13:18:00.000-07:00

Jæja, nú er ég búin að senda stressaðu stelpuna í vonleysiskastinu, sem tók sér bólfestu í líkama mínum síðasta mánuð, af stað til mánans. Hún var nánast gróin föst við tölvuna, baugarnir voru farnir að lafa niður á efrivör og munnvikin komin full langt suður. Mér líkaði ekki við hana og vona svo sannarlega að ég rekist aldrei á hana aftur á lífsleiðinni.

Hef aldrei fundið fyrir öðrum eins létti og þegar ég skilaði barninu mínu á CBS. Krakkagemlingurinn hafði verið erfiður viðureignar og uppeldið var langt og strangt, en ég held að þetta hafi bara verið ágætis meðaljón sem ég sendi út í hinn stóra heim.

Bjórinn hefur aldrei smakkast betur og rúmið aldrei verið eins þægilegt....ohhh þvílíkur unaður.

Það eina sem er eftir er að verja verkefnið. Hef ekki miklar áhyggjur af prófinu enda þekki ég barnið út og inn.

Vona að allir séu að koma heilir út úr próftíð og verkefnaskilum.

Kossar,
Hulda

Fólkið í bakgrunninum er æði

2008-05-24T00:02:00.000-07:00

3 dagar til stefnu...

Hulda

fyrir stúdenta í dönsku

2008-05-21T10:58:00.000-07:00

Í gærkvöldi skrifaði ég inná innranetið hjá "bekknum" mínum...og svörin sem eru komin eru frekar fyndin. Veit ekki alveg hversu mikið skóladanskan dugar manni í þessu samhengi, en ég veit allavega að það eru nokkrir "hálf"danskir sem lesa þetta blogg sem gætu haft gaman af.

------------------------------

Er jeres negle begyndt at vokse ned i tastaturet, er I groet fast ved skrivebordsstolen og hænger jeres psykiske tilstand i en tynd tråd?

Sådan kan mit nuværende tilstand i hvert fald beskrives...men om en uge er det slut slut slut slut sluuuuuuuuut!!

Hvad siger I til at vi mødes til en lille jeg-har-ikke-sovet-i-tre-døgn-men-jeg-vil-da-lige-sige-hej-til-mine-soon-to-be-ex-medstuderende?

Kl. 11.30 om en uge kommer jeg i hvert fald til at sidde udenfor, hvis det er godt vejr, ellers inde i Nexus. I kan kende mig på de mørke rander under øjnene, på joggintøjet der efter bachelortiden er ved at være en anelse slidt, det uredte hår og det utrolig lykkelige smil.
Vi ses skattebasser. Pas på jer selv og skriv løs.

Hulda Hallgrímsdóttir
-----------------

Tak fordi vi må være dine skattebasser...:-)

Leman Kanat

-----------------

....vi tilslutter os hermed 100%. Både når det gælder seriøs psykisk ustabilitet og en aftale om at ses på tirsdag! Wauw, det bliver godt... '

Marie Louise Schneeklooth

----------------

Den fæces-fikserede (og en anelse isolerede) sommerhusgruppe melder deres ankomst! Watch out og lad os battle rander under øjnene. Strategi til når joggintøjet begynder at lugte en kende for fælt. Byt simpelthen tøj med en anden sørgelig medstuderende. En ny svedlugt kan synes som en frisk brise, når den friske luft kun er noget der observeres gennem et vinduet. Kh Mette, Christine, Nanna og Lercke

Camilla Lercke

-----------------

Lercke, jeg vil gerne have min gymnastikdragt og min Rexona tilbage...NU! Det går bare ikke at du sådan stjæler vores tøj mens vi er på toilettet....bare fordi at du ikke skal skide! Skulle aldrig have spist den kage!....vel Chris? Og Lercke...du rører ikke mine regnbuestribede strømpebukser - og du holder bare nallerne fra den stikpille!...og forresten Hulda-baby. I'll be there!S

Nanna Schultz Schultz Christensen

-------------------

Nej, Nanna - du har ret. Når kagen er kommet ind, skal den jo også ud igen på et tidspunkt.. Trist når man er fire kageglade tøser, der befinder sig i sommerhusland med overfyldte ceptitanke... Hurra for uciviliserede jordhuller! Jeg tropper også op, Hulda - og lader skovl blive i sommerhuset...

Christine Ravn Skovlund

--------------------

Hermed en opfordring til andre grupper, nu hvor vi så yndefuldt at udstillet vores hemmelige gruppeliv til folket!

Byd endelig ind med anekdoter fra the dark side of the bachelor days!!

Vær ej sky,ej heller forlegen...

----------------

Vores erkændelse: Vi har laget en fake spørgeundersøgelse på SiteScape som er ret sjov (synes vi). Find den frem og bytt ut Blog med Sex. Vi kalder det overskudd, men det er nok et tegn på det motsatte.

Kjartan Slette

-------------

Allavega er ég búin að skemmta mér vel yfir svörunum enda þarf kannski ekki mikið til,
Hulda

engin meðaumkun?!

2008-05-20T12:58:00.000-07:00

Þegar þið vitið að ég er að skrifa bachelor af hverju kommentiði þá ekki? Vitiði ekki að ég tjékka bloggið sirka 30 sinnum á dag í von um smá líf á síðunni?

Finniði fyrir því hvað ég er orðin óþægileg manneskja?

Ég er farin að krefjast þess að lesendur bloggsins kommenti hjá mér, ég er farin að grátbiðja aðra bloggara að blogga oftar (hafði ekki góðar afleiðingar, sjá færsluna 'fyrir Huldufólkið' á www.blog.central.is/garparnir), ég er farin að skipta mér að félagslífi MA aftur (sjá hér) og ég er farin að pirrast yfir óaktífu fólki á Facebook, ég meina halló koma svo loada inn myndum, hættu með kærastanum, sendu 'good karma', joinaðu einhvern skemmtilegan hóp - I need some action!

Hvað segiði skiladagur eftir viku - er það eitthvað...

já já

2008-05-19T10:21:00.000-07:00

Ég var að tala við vinkonu mína um þessa geðveiki sem grípur mig þegar ég er að skrifa stór verkefni eða í próftíð. Ég nefndi hluti við hana eins og armbeygjur, jarðaberjagloss, símtöl til vina sem ég hef ekki heyrt í lengi, grettur, ljótufatakeppni, vatnsþamb og svo ekki sé minnst á balletsporin og teyjuæfingarnar sem eiga sér stað á Woltersgade. Vinkonan hló að mér.

Sú hin sama vinkona, sem skal taka fram er líka að gera bachelor verkefni, hringdi í mig degi seinna eftir að hafa sjokkerað sjálfa sig við að flasha fyrir framan spegilinn. "Þetta gerðist bara" sagði hún í uppnámi eftir stundargeðveikina.

Kleppur er víða gott fólk...

Ég er alveg ágæt

2008-05-12T05:56:00.000-07:00

Ég hló pínu að sjálfri mér þegar ég íklædd sumarkjól reisti mig upp frá gólfinu, rauð í framan eftir að hafa tekið 10 armbeygjur.

Þessi inniseta fær mig til að gera undarlegustu hluti...

2 vikur

2008-05-11T06:38:00.000-07:00

Blandan af að ganga illa með bachelor og horfa á sólina fyrir utan lætur mann líða svona...

Ákvað að deila því með ykkur, ef þið skilduð ekki þekkja þessa tilfinningu sem lætur mann langa til að öskra og gretta sig, stappa niður fótunum og grenja.

Spilaði samt aðeins á harmonikkuna áðan...það hjálpaði aðeins uppá brosið.

Hulda

Ég ákvad ad Googla mig...

2008-04-28T13:52:00.000-07:00

Bachelorskrif fá mann svo sannarlega til að gera ýmislegt óþarflegt, tímafrekt og óviturlegt, en sumt af þessu óþarflega, tímafreka og óviturlega er samt svo nauðsynlegt og kærkomið þegar maður er við það að missa geðheilsuna.

Í gær ákvað ég að googla sjálfa mig, sem líklega gæti talist eilítið óviturlegt og jafnvel óþarflegt, en úr þessari litlu google leit uppskar ég þó bros á vör. Efst á blaði stóð "Hulda Hallgrímsdóttir - Upplýsingar úr afrekaskrá ..." ég þurfti auðvitað ekki að smella áfram, enda óþarfi að sjá upptalningu á öllum mínum afrekum, þau eru það kyrfilega fest í minni mitt.

Nokkrum linkum neðar stóð "Maraþonskrá FM" - ég þurfti auðvitað heldur ekki að smella áfram, enda óþarfi að sjá upptalningu á öllum þeim maraþonhlaupum sem ég hef tekið þátt í, þau eru það kyrfilega fest í minni mitt.

Nokkrum linkum neðar kemst maður inná MA-vefinn þar sem þessi mynd meðal annars bíður eftir manni:

Það var hér sem brosið fyrst kom inn, því hvað er ánægjulegra en þegar maður er með ljótuna á einstaklega háu stigi, situr í joggingfötunum og er maskaralaus að sjá menntaskólamynd af sér þar sem maður hreinlega slær úldnunni við. Að mæta fersk í skólamyndatöku er allavega ekki á afrekaskránni...

bomm bomm,
Hulda

Skokkedískokk

2008-04-22T12:04:00.000-07:00

tómt blað, tóm Hulda.

Heil vika þar sem lítið hefur skriðið fram með verkefnið gerir það að verkum að ég sit hér og veit satt best að segja ekkert í minn haus. Ákvað að fara út að skokka áðan því ég sá að ég var ekki að gera neinum greiða við að sitja og góna á tölvuna. Þess má geta að ég var að vígja nýju svörtu hlaupabuxurnar mínar, var í fínu svörtu skónum sem ég fékk í jólagjöf, í svörtum sokkum, auk þess sem ég fór í hvíta hlaupabolinn og hvítu hlaupapeysuna, svo setti ég svörtu iPod-haldarateyjuna á upphandlegginn og skellti hvíta iPodinum í - auk þess er ég veeeel ljóshærð eftir síðustu aflitunarmeðferð og heltönnuð eftir San Fran og blíðviðri undanfarinna daga. Jahhh ef ég ældi ekki bara smá uppí mig þegar ég sá þessa rosa sporty gellu sem mætti mér í speglinum - éggetsvosvariða (sagt á innsoginu). Næst held ég að það verði gamlar KA stuttbuxur og kvennahlaupsbolur frá því árið '94...

SAN FRANDISCO

2008-04-19T03:10:00.000-07:00

(bloggið er sett inn nokkrum dögum of seint)

Hér sit ég og er í skýjunum í bókstaflegri merkingu. Er í flugvél á leiðinni til Parísar þar sem ég millilendi og tek vél áfram til Kaupmannahafnar. Eftir 10 daga afslöppun og hreina skemmtun finn ég hvernig stresshnúturinn stækkar í maganum, heima bíða bachelorskrifin sem verða líf mitt næstu 6 vikur.

En hvað um það, aftur að ferðinni. San Francisco er ótrúleg borg og ég skil vel að Önnu líði vel þar. Borgin er lifandi og skemmtileg, hún er falleg og fjölbreytileg og uppfull af góðu og jákvæðu fólki. 10 dagar líða auðvitað alltof hratt, en samt þegar ég lít á myndirnar í myndavélinni finnst mér óralangt síðan fyrsta mynd ferðarinnar var tekin – einhvern veginn náðum ég og Anna að gera alveg helling. Ferðin er heldur betur vel ”dokumenteruð” en myndirnar og videoin munu birtast á Facebook á næstu dögum.

Vinir Önnu sem ég hitti og allir þeir sem ég náði að hafa samskipti við voru yndislegir. Borgin laðar að sér alllskonar fólk, sem gerir að mannflóran er mjög litrík og fólk virkar einhvern vegin opnara fyrir þeim sem eru ”öðruvísi”. Í gegnum sambýling Önnu, Jamie, kynntist ég til dæmis fullt af fólki sem býr í vöruskemmu og lifir lífi sem er svo frábrugðið mínu eigin, en samt svo ótrúlega spennandi að fá innsýn inn í. Hjá þessum krökkum vaxa peningarnir svo sannarlega ekki á trjánum. Þau búa í vöruskemmunni Flowershop og borga enga húsaleigu, þau eru búin að búa til system sem gerir þeim kleift að nota regnvatn og þvottavélavatn til að sturta niður í klósettið með, nær engin þeirra hefur verið í skóla af neinu ráði og fæst þeirra eru í vinnum sem gætu kallast þessi týpísku 9-17. Þau eru upp til hópa mjög listræn og gædd allskonar mismunandir hæfileikum; ein stelpan hefur mikinn áhuga á öllu sem viðkemur rafmagni og er einskonar sjálflærður rafirki, einn strákurinn er ’hjólamaðurinn’, annar er góður dj, nokkrir eru bílaviðgerðamennirnir og sjá m.a. um viðgerðir á rútunum sem þau eiga osfrv. osfrv. Þau lifa einskonar bóhemlífi eru stanslaust að bardúsa og betrumbæta vöruskemmuna, gera upp gamla bíla, taka gömul og ónýt hjól í sundur og búa til ný og fín hjól sem hægt er að selja...
Það víkkar sjóndeildahringinn að hitta svona frábæra krakka sem lifa svo frábrugðu lífi frá mínu. Orðið lífsgæði fær einhvern vegin aðra merkingu. Fyrir mér snúast lífsgæði um öryggi, ferðalög, góðan mat, kósí heimili osfrv. – allt eitthvað sem Flowershop-krakkarnir hafa ekki kost á dags daglega. Þau voru samt öll svo jákvæð, glöð og gjafmild og veittu mér á einhvern hátt mikinn innblástur.

Ferðin til San Francisco var eitt ævintýri frá byrjun til enda. Roadtrip okkar systra var eiturmagnað og “Son of a preacher man” varð roadtriplagið og líklega tekið um 20 sinnum, Dolores park var unaður, double dutching var gaman, SF MOMA kynnti mig fyrir Friedlander sem er flottur ljósmyndari, ég keypti unaðsskó – fallegri en allt sem fallegt er, sólin skein sem aldrei fyrr, vinir Önnu danskir, franskir, bandarískir og allt þar á milli voru frábærir, það var gaman að sjá San Francisco “þjóðbúninginn” aka. tattú sem helst eiga að fylla eins mikið af hörundinu og hægt er, fegurð borgarinnar er ótrúleg og gaman að sjá andstæðurnar náttúra – stórborg, háhýsi – gettó svona nálægt hvorri annarri. Já þessi upptalning er bara lítið brot af því sem mér fannst frábært við að koma til San Francisco og ég skora hér með á alla að setja ferð þangað inn í framtíðaráform sín.

Lifið heil kæru vinir,
Hulda

Hafragrautur eða gulrótarsúpa - ég vel súpuna!

2008-03-17T14:33:00.000-07:00

Síðasta mánuðinn er ég búin að reyna að halda í jákvæðnina og hugsa "peningar eru bara peningar" - "þetta reddast" - "það er skemmtilegra að læra í útlöndum" - "hafragrautur er ekki svo slæmur" en núna blöskrar mér hreinlega. Vitiði hvað ég fæ fyrir áttatíuþúsundkrónurnar mínar sem LÍN er svo yndislegur að lána mér um hver mánaðarmót? 4.981 d.kr.! Jahh ef krónan er ekki búin að vera þá veit ég ekki hvað.

Ég sendi hér með uppskrift til allra LÍN-þega sem búa erlendis, nei ég meina ég sendi þetta á alla LÍN-þega. Megi gulrótarsúpan ylja ykkur á þessum síðustu og verstu...það skal tekið fram að þetta er með bestu og ódýrustu réttum sem völ er á. Verði ykkur að góðu.

Gulrótarsúpa med broddkúmeni

600 gr. gulrætur, skrallaðar og skornar í litla bita
1 stór laukur, hakkaður
3 lárberjablöð
2 tsk hvítlaukur, hakkaður
1 msk engifer, hakkað
2 tsk broddkúmen
1 ltr grænmetiskraftur
3 msk lime- eða sítrónusafi
1-1/2 tsk salt
1-1/2 tsk nýmalaður pipar
3-4 msk olía til steikingar

Til að bragðbæta og skreyta með:
Sýrður rjómi
ferskur kóríander

Laukur, lárberjablöð, hvítlaukur og engifer er steikt í ca. 2 mín í olíu í potti með þykkum botni. Gulrótunum er bætt í ásamt broddkúmeninu. Þetta steikt í ca. 3-4 mín og hrært á meðan. Grænmetiskraftinum er hellt á, lok sett á pottinn og súpan látin sjóða í 10-12 mínútur - eða þar til gulræturnar eru orðnar linar. Þá eru lárberjablöðin tekin úr og súpan látin kólna smá og síðan mixuð í matvinnsluvél eða með töfrasprota.
Í hverja skál sem borin er frá er sett smá "dash" (elska þetta orð!) af sýrðum rjóma og kóríanderblöð þar oná. Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm...prófið þetta.

Súpan er líka kjörin til að frysta. Ég mæli með því að geta tekið einn súpuskammt út eftir erfiðan vinnu- eða skóladag.

Knus og krammer,
Hulda

Afmælispartíid tókst med eindæmum vel...studid lifdi langt fram á morgun!

2008-03-16T03:57:00.000-07:00

Fer svo ad skrifa hingad inn brádum...

Ást, Hulda

Jááá ef thetta er ekki föstudagskvöld eins og tad á ad vera!

2008-02-25T12:23:00.000-08:00

Fannst vera kominn smá tími á "fis og ballade" á thessa sídu.

Hulda

2 1/2 kíló af vandamálum

2008-02-17T04:52:00.000-08:00

Um daginn gerðist ég áskrifandi að Politiken. Frá föstudegi til sunnudags vakna ég því við dynkinn þegar helgarblaðinu er skellt inn um bréfalúguna. Dynkurinn hljómar sem fuglasöngur í mínum eyrum, ég gleymi stund og stað og "áverkum" gærkvöldsins og hleyp berfætt á brókinni út í forstofu og tek 3ja kílóa blaðið upp með bros á vör. Ohhh hvað er gott að kúra uppí rúmi, undir sæng og hafa tíma til að lesa blað.

Í dag er ég búin að sitja í hátt í tvo tíma og lesa fram og til baka um læti síðustu daga. Allir vita hver vandamálin eru, en engin veit hvernig á að leysa þau. Reiðin meðal ungra innflytjendastráka af annarri og þriðju kynslóð er mikil. Strákarnir hafa alist upp á heimilum sem hafa verið undir fátæktarmörkum, af foreldrum sem hafa verið atvinnulausir eða í störfum sem maður tengir við "lægstu stétt", lifað lífi þar sem hefur vantað fyrirmyndir og í staðinn fengið biturleika og vonleysi beint í æð frá blautu barnsbeini. Þetta eru strákar sem eru reiðir, strákar sem samfélagið hefur ekki haft nein úrræði fyrir, strákar sem eiga í vandræðum með að skilgreina hverjir þeir eru og sem finnast þeir vera óboðnir gestir í sínu eigin landi.

Þegar myndir eins og teiknaða myndin af Muhammed med sprengjuna í túrbaninum birtast í blöðum eykst reiði þessa innflytjendakynslóðar - skiljanlega! Þeir sjá þetta sem holdgervingu samfélagsins sem vill þá ekki, sjá þetta sem tilefni til að sprengja, kasta, öskra og sýna "samfélaginu sem er á móti þeim" í tvo heimana. Þetta er vægast sagt hættuleg þróun.

Þegar búið er að taka ákvörðun um að endurprenta þessar skopmyndir talar Pia Kjærsgård ekki um annað en mikilvægi tjáningarfrelsis og bla bla bla. Í fyrsta lagi er bara almennt eitthvað að kerlingunni (ég legg það ekki í vana minn að kalla konur kerlingar, en hún ER bara kerling þannig að...) og í öðru lagi skil ég ekki tal um tjáningarfrelsi í þessu samhengi. Auðvitað á að ríkja tjáningarfrelsi, en ætti maður ekki að hugsa sig tvisvar um þegar maður veit að endurprentun gæti sært, vakið reiði, aukið bilið á milli Dana og innflytjenda og haft mjög alvarlegar afleiðingar fyrir danskt orðspor á heimsvísu. Er einhver að reyna að vingast við bandarísk yfirvöld hérna?!

Ég felldi tvisvar tár yfir blaðinu í dag, í annað skiptið útaf mannvonsku og í hitt skiptið útaf manngæsku. Það er gott að maður geti ennþá lesið eina og eina jákvæða grein til að vega upp á móti öllum viðbjóðinum sem á sér stað í heiminum.

Njótið sunnudagsins,
Hulda

Stríðið sem tekur á sig margar myndir

2008-02-14T14:46:00.000-08:00

Nóttin er rétt að byrja. Staðan á Politiken.dk núna er svona:

Voldsom brand på skole i Bagsværd
Brandvæsnet slukker brændende biler i Kokkedal
Brand flere steder i København
Politiet beder om hjælp til at stoppe uro
Politiet opfordrer folk til at klage over chikane
Politiet beskyldes for chikane på Nørrebro
Politiet frygter ny uro i aften
Fem kræves fængslet efter uro i København
17 anholdt for ildspåsættelser i København
Lejlighed brænder på Vesterbro

Huggulegt ekki satt!!

Ekki skil ég fólk sem kveikir í bílum hjá saklausu fólki, hefur uppi morðhótanir og kastar steinum í lögreglumenn...en enn minna skil ég krísu-ákvarðanatöku hjá dönskum stjórnmálamönnum.

Ég er orðin þreytt á stríðinu í þessari borg. Verum góð hvort við annað, það er svo miklu skemmtilegra.

Hulda

GET LOST

2008-02-12T07:59:00.001-08:00

Önnur sýninganna sem ég er með í að skipuleggja á DAC heitir GET LOST. Hún snýst um "social bæredygtighed", sem gæti þýðst yfir á íslensku sem félagsleg burðargeta.

Hvernig skipuleggjum við nútíma stórborgir, fyrir hverja og út frá hvaða gildum?
Að skipuleggja borg sem rúmar alla er meira en að segja það.
Hvernig býr maður til garð þar sem rónarnir geta eytt löngum stundum án þess að það hræði burt barnafjölskyldurnar?
Hvernig byggir maður upp hverfi með félagslegum íbúðum án þess að það endi með að verða ghetto?
Hvernig stuðlar maður að borg med margbreytilegu mannlífi, með fátækum, ríkum, útlendingum, barnafjölskyldum, einhleypum, öldruðum - öllum á sama stað?

Oft virðist "marginalisation" (útskúfun á íslensku?) eiga sér stað í stórborgum, þ.e. minnihlutahópum er ýtt burt frá miðju samfélagsins. Félagslegu íbúðirnar eru settar í útjaðar borgarinnar, gamla fólkið gleymist og fær að vera einmana í friði, skýli fyrir heimilislausa þurfa helst að vera í verksmiðjuhverfum því æsingur verður sjaldan meiri og undirskriftalistar sjaldan lengri en þegar sögur fara á kreik um að opna eigi athvarf fyrir heimilislausa í íbúðahverfi.

Mér finnst mjög áhugavert ad velta þessu fyrir mér. Hér sit ég á Amager sem hefur ekki beint besta orðsporið, en af hverju er það svo? Af hverju er Amager "ófínna" en t.d. Vesterbro? Göturnar eru sópaðar jafn oft og húsin eru jafn vel byggð.

Eiginlega vildi ég ekkert með þessu bloggi, ekki annað en kannski að vekja ykkur, lesendur góðir til umhugsunar. Ég hef engar lausnir á öllum þessum vandamálum sem borgarskipulagsmenn þurfa að glíma við, og eitt er víst, þeir hafa þær ekki heldur.

Lifið heil,
Hulda

Aldurinn farinn ad segja til sín

2008-02-02T11:09:00.000-08:00

Tarna sitjum vid sambylingarnir og bordum fyrstu kvöldmáltídina eftir ad vid fluttum formlega inn. Á bodstólnum var ristad rúgbraud og te.
Ég var ad horfa á fréttirnar í tölvunni og hafdi ekki græna glóru um ad Jón Ingi væri ad taka mynd. Útkoman var skrautleg og bendir svipurinn á mér til tess ad fréttirnar frá hinum stóra heimi hafi ekki beint verid broslegar.

Í dag er laugardagur og ég ætla ad vera ein heima, drekka te og horfa á DR (danska ríkissjónvarpid). Aldurinn er nefnilega ad færast yfir mig:

Efst á innkaupalista - hrukkukrem!

Ummerki gærkvöldsins eru líka enntá adeins of greinileg, tá í formi almennra tussulegheita já og polka-stimpils.

Eigidi gott kvöld og gódan sunnudag kæru vinir.

Hulda

endurnýtanlegt email

2008-01-27T02:09:00.000-08:00

Þar sem ég er agalega léleg i blogginu ákvað ég að nýta email sem ég skrifaði um daginn og skella því hingað inn líka. Reyndar fengu líklega flestir sem lesa þetta blogg emailið, en....

-----------

Heilir og sælir skunkarnir mínir.

Jæja kannski tími til kominn að senda frá sér smá lífsmark.

21 dagur liðinn frá því að ég lenti á Kastrup - dagar sem hafa verið
viðburðaríkir og liðið hratt.
Ég er hress og kát sem aldrei fyrr og nýt þess að hjóla um stræti
Kaupmannahafnar með eplakinnar og vind í hárinu.
Praktíkin er búin að fara mjög vel af stað. Dansk Arkitektur Center er
afbragðs praktíkstaður, og eftir að hafa talað við nokkra
bekkjarfélaga held ég svei mér þá að ég sé með þeim heppnari í hópnum.
Ég er komin undir verndarvænginn hjá Lonnie sem er ung, hörkudugleg og
klár stelpa sem er "communication"-ráðgjafi fyrir sýningateymið á
DAC...og hún er alveg á því að ég eigi að fá max út úr þessum þremur
mánuðum.
Ég verð með í skipulagningu og alls konar vinnu fyrir tvær spennandi
sýningar sem verða í mars og apríl. Fullt af krefjandi verkefnum sem
ég mun læra helling af. Svo verð ég líka með í að sjá um
arkitektúr-hlaup þar sem hlaupið verður framhjá, í gegnum og upp og
niður af fullt af flottum arkitektúr og svo bíða bjór og pylsur við
markið (míííí læk). Hef aldrei farið á eins marga fundi um ævina eins
og undanfarnar þrjár vikur...og þó er ég engin fundarjómfrú (tók þær
víst nokkrar góðar fundarsyrpurnar í Menntaskólanum - skemmtilegustu
fundirnir þar voru klárlega í útgáfunefnd fyrir Sögu Menntaskólans á
Akureyri fjórða bindi!! Ég hafði nefnilega svo óstjórnlega mikið að
til málanna að leggja þar haha). En já allavega afbragðs praktík.

Og hér koma stuttu sögurnar:

1) Það er búið að vera unaðslegt að hafa Önnu og Jón svona nálægt
sér...en ég og Johnny boy erum víst að fara að missa stóru systur
okkur út í hinn stóra heim. Anna er að fara í praktík til San
Francisco á mánudaginn. Mun sakna hennar mikið og er líka ógeðslega
öfundsjúk yfir því að hún sé að fara út í ævintýraleit - mig langar
líka! Ég er samt búin að ákveða, að eftir praktíkina og fyrir
bachelor-skrifin ætla ég að skella mér til San Fran og njóta þess að
vera til. Er strax komin með fiðring í tærnar við hliðina á stórutánum
(váá ég hafði aldrei pælt í því áður en við erum með stóru tá, litlu
tá og svo hvað?? eigum við engin nöfn á hinar tærnar?).

2) Mér líður annars eins og ég sé komin á hinn almenna kjötmarkað.
Eftir að hafa verið í ræktinni í Baðhúsinu bara umkringd konum líðiur
mér fáránlega innan um alla pumpuðu gaurana í hlýrabolunum. Þarf ég að
segja meira en 'tækin fyrir innan- og utanlærisvöðvana'....

3) Ég var að passa tvö íslensk börn á laugardaginn. Ég var mitt í
hárgreiðsluleik við stelpuna, sem er 6 ára þegar hún spyr mig: "af
hverju ert þú með svona andlit, af hverju ertu ekki með svona eins og
ég?" Ég spurði hana hvernig andlitið mitt væri og þá sagði hún "þú ert
með svona mjótt andlit" ég hló innra með mér og hóf svo einhverja
pedagógíska ræðu um að allir væru fæddir misjafnir og bla bla. En
punchline sögunnar er sem sagt að það er ágætt að vera það langleitur
í framan að 6 ára börn fari að spyrja mann af hverju maður sé svona
"öðruvísi".

Jæja gott í bili....og elskurnar endilega skellið í nokkrar línur handa mér;)

Ykkar 4ever and ever and ever,
Hulda

-------------------

Verðlaun veitt fyrir árið 2008

2008-01-04T08:46:00.000-08:00

Með slefið út á kinn vaknaði ég í nótt og vissi ekkert hvaðan á mig stóð veðrið enda ekki vön að vakna svona um miðja nótt (klukkan var reyndar bara 01 en þar sem ég er orðin vinnandi kona er ég að reyna að koma skikkan á svefnmálin. Lúr undir borði í vinnunni gengur víst ekki í þetta skiptið haha). Eftir að hafa kíkt á klukkuna áttaði ég mig á því að ég hafði vaknað við stunur og öskur nágranna minna. Nágranna sem augljóslega stunda MJÖG hávært kynlíf! Aðrar eins stunur og öskur hef ég ekki heyrt og ég vissi ekkert hvað ég ætti að gera af mér næstu tvær klukkustundirnar. Eyrnatappar voru víðsfjarri og koddinn reyndist ekki nógu hljóðeinangrandi því miður. Þetta þýddi auðvitað bara eitt, ég mætti píreygð af þreytu í vinnuna í morgun, á öðrum vinnudegi.
Var búin að sjá rúmið mitt í hyllingum í dag og hlakkaði mikið til að leggjast undir sæng og hvíla mig aðeins, en þegar heim var komið haldiði ekki að elskulega parið hafi verið í gangi með heimaleikfimina sína aftur. Hún fær hér með öskur-og stunuverðlaun ársins 2008, þó svo að árið sé varla byrjað. Hún á þau bara svo fyllilega skilið.

Annars allt gott. Skrifa meira um það þegar er eitthvað krassandi að frétta.

Knús Hulda

Súkkulaðicraving og ölæði

2007-12-30T17:30:00.000-08:00

Jólin eru ágæt...en ég verð samt á einhvern undarlegan hátt fegin þegar ég hugsa til þess að machintoshið sé bráðum búið og ferðum mínum á Karó linnir. Ekki misskilja mig ég elska machintosh og Karó og allt sem henni blessaðri fylgir er ó svo ljúft, en samt fæ ég alveg ársskammtinn á þessum tveimur vikum. Líklega er ástæðan samt bara misnotkun af minni hendi....misnotkun sem veldur því að ég hugsa með hryllings til kampavínsins sem ég mun drekka á morgun. Ölæðið síðustu daga hefur víst dregið svolítið úr áramótatilhlökkuninni.

En eitt er samt víst á Akureyri er gaman.................á jólunum.

Bæði betra...

2007-12-14T01:12:00.000-08:00

Vona að þið njótið þess að vera inni í hlýjunni meðan veðrið er svona!

Ást, Hulda

Pipardropar og sálgreining

2007-12-09T08:09:00.000-08:00

Hér sit ég með fjörmólk í glasi og maula pipardropa. Ég stóðst hreinlega ekki mátið þegar ég var í Bónus um daginn heldur fjárfesti í 500 grömmum af pipardropum....svo keypti ég líka 70% bónus suðusúkkulaði en það er önnur saga.

Ég sit hérna og er virkilega að tónlistarhommast....er að hlusta á Capri Catarina með Bó, geri aðrir betur segi ég nú bara. Mér varð bara hugsað til þessa lags um daginn og annarra ljóða eftir Davíð Stefánsson og langaði svo mikið að hlusta á annað hvort það eða Konuna sem kyndir ofninn minn en fann lögin hvergi á netinu. Sit svo núna í tölvunni hennar Ingibjargar og hvað haldiði að stelpan hafi fundið í iTunesinu hennar annað en Capri Catarínu, já lífið kemur stundum svo skemmtilega á óvart haha. Vona virkilega að enginn fari með þessa elliheimilissögu áfram.

Annars er ég að gera vinnubók í Leadership áfanga sem ég er í. Spurningarnar hljóma meðal annars svona:

What are the elements of my style, personality, an skills that will make my learning to be at better leader more difficault?
Who were considered leaders in your family?
The patterns I've discovered from my family history that block or support me as a leader are:
What are the hardes lessons you have learned in our life?

You get the picture? Ég sit hérna og er að sálgreina sjálfa mig, barnæsku mína og hæfileika mína og galla. Shiiiiiittt æl æl æl! Pipardroparnir, Catarína og fjörmjólkin eru þó að bjarga þessu aðeins. Er komin á bls. 80....130 to go úff!

Skil á þessu á morgun og þá tekur við jólaföndur og kortaskrif júbbíí.

Hulda

Einhverskonar krísa...kannski

2007-11-23T12:57:00.000-08:00

Engar skýringar eru á því hvers vegna færslum á þessari síðu virðist fækka með tíð og tíma.
Ungmeyjarhitans hefur allavega ekki orðið vart á henni í þó nokkurn tíma, þó svo að hann sé að sjálfsögðu ríkjandi í hinum "raunverulega" heimi.

Ungmeyin, eigandi bloggsins hefur ákveðið að tala um sig í þriðju persónu í dag. Hún veit ekki af hverju...she just feels like it.
Það er skiptinemahittíngur í kvöld og skiptineminn sjálfur ætlar að sjálfsögðu að láta sjá sig og leika á alls oddi. Að því tilefni fjárfesti hún í mjöð nokkrum kenndan við Lite. Lite vegna þess að hún var ennþá með blautt hárið og íþróttatöskuna á bakinu og fannst þess vegna að Lite ætti betur við. Rassinn verður stinnari en ever þessi jólin, en eins og Guðjón sagði svo snilldarlega einu sinni þá "getur smjörlíki líka verið hart".

Undanfarnar vikur í lífi ungu dömunnar hafa liðið ógnvænlega hratt. Kannski er þetta bara hluti af því að verða eldri - time flies. Ungu stúlkunni finnst allt í einu eins og fullorðinslífið nálgist aðeins of hratt. Jafnaldrar virðast í óða önn við að unga út börnum, þéna peninga og kaupa sér jeppa, á meðan hún sjálf getur ekki hætt að hugsa um hvert hún ætlar að ferðast, hvaða tungumál hún ætlar að læra og hvað hún ætli að ná að upplifa. Að festa rætur einhvers staðar virðist svo óralangt í burtu.
Eftir langa unaðs helgi í foreldrafaðmi áttaði ungmeyin sig samt einnig á því að mest langar hana bara að vera í tryggum foreldrafaðmi um ókomna tíð. Þannig myndi hún losna við allar þær erfiðu ákvarðanir um framtíðina sem virðast vera endalausar í augnablikinu: hvar á hún að fara í praktík, hvar á hún að búa, hvað langar hana að verða þegar hún verður stór og hvað ætlar hún að gera að bachelornum loknum?

Unga stúlkan með ævintýraþrá ákvað þó að segja skilið vil allar áhyggjur í bili því að í dag er föstudagur og á föstudögum á maður ekki að hugsa um framtíðina heldur lifa í núinu. Núna situr hún með nýopnaðan bjór í annarri og maskara í hinni og er svo sannarlega tilbúin í slaginn.

Eigiði góða helgi ljúfurnar,
Hulda

Það er laugardagur....

2007-11-10T11:08:00.000-08:00

...og gleðin er kannski ekki alveg eins ríkjandi eins og á Airwaves-laugardeginum.
Hér erum ég og Kris í góðu glensi...eins og okkur einum er lagið.

Airwaves 2007 - heljarinnar stöööööð

2007-10-21T09:13:00.000-07:00

Long asses - hell yeah

Kolaportið stendur fyrir sínu

mmm...

Einbeittar að panta pizzu

Í góðra vina hópi á Kaffibarnum

Í tyggjóskúlptúrgerð

Ása að taka sig til...

Lene á Nasa

Á þingvöllum með Óttar Una í kerru

Skemmtilegasta kvöldið - föstudagur á Listasafninu

Sveittar eftir trylltan Trentemøller dans

...þið trúið því ekki hvað við erum búnar að hlæja að þessari mynd

Lene náði regnboganum

Á þriðjudögum eftir bjór á Sirkus má maður alveg fara í "hrista haus-taka mynd" leikinn

Lifið heil,
ykkar
Hulda

Hvernig er það...

2007-10-11T11:25:00.000-07:00

...getur það ekki alveg talist til alvarlegra vandamála ef maður kaupir sér 19.000 kr. skó og sér framá að þurfa að ganga með 600 kr. hælsærisplástur í hvert skipti sem maður ákveður að láta sjá sig skónum? Ég er samt búin að sætta mig við að námslánin þessa önn fari bara í þetta....enda eru þetta með eindæmum fallegir skór.

Um viðtökur á færslunni "Götur eru [greinilega] ekki ruslafötur"

2007-09-27T03:42:00.000-07:00

Ég komst svo sannarlega að því þegar ég póstaði blogginu "Götur eru [greinilega] ekki ruslafötur", að fyrir mig skiptir magnið af lesendum þessa bloggs ekki máli, heldur gæðin.
Ég ákvað að taka færsluna út af alheimsnetinu því mér fannst umræðan vera komin út í bölvað rugl...orðin ómálefnaleg og fólk byrjað með derring.
Kommetin fóru að flæða inn í gær og enduðu í þeirri skemmtilegu tölu 69. Ástæðan fyrir þessum gríðarlega fjölda var að linkað var inn á bloggfærsluna af B2.is undir yfirskriftinni "Ofbeldi lögreglunnar í miðbænum nær hæðum" eða eitthvað álíka. Yfirskriftin var í sjálfu sér nóg til að ég hugsaði "þessum leik nenni ég ekki", enda átti bloggið aldrei að gera lítið úr lögreglu þessa lands heldur þess í stað setja stórt spurningamerki við lögreglusáttmálann sem verið er að vinna eftir.
Ég vona að við í framtíðinni getum átt í málefnalegum umræðum á þessu bloggi...

kv. Hulda

Bless, bless umræða um ruslafötur og piss

2007-09-26T17:30:00.001-07:00

Ég kom hingað inn á síðuna og ætlaði að skella í eins og eina bloggfærslu. Hér sit ég um klukkutíma síðar en ekki komin lengra en þetta, ástæðan, ég varð að lesa í gegnum þau 63 komment sem komu við síðustu færslu...já og að sjálfsögðu bæta einni við. Pabbi orðaði þetta rosalega pent áðan, hann sagði "Hulda, ég held að þú hafi stigið inn á jarðsprengjusvæði" og eins og allir vita þá hefur pabbi alltaf rétt fyrir sér.
Eiginlega var ég með fullt af eldheitum efnum sem mig langaði að blogga um; Jagtvegj 69, framkomu Íslendinga við útlendinga, útbreiðslu HIV og ég veit ekki hvað og hvað.....

...en í staðinn ákvað ég að segja ykkur frá því hvað ég borðaði í hádegismat. Hádegismaturinn samanstóð af samloku með hangikjöti og piparrótarsósu. Þurr var hún, en ljúffeng engu að síður.

Hulda - 'sem er farin að dorga yfir sjónvarpinu og býst því við að liggja andvana alla nóttina'.

Nú er sumar...

2007-08-07T00:27:00.000-07:00

Sumarið er komið og ég held svei mér þá að þakka megi föður mínum fyrir það. Allt bendir til þess að hann hafi verið afskaplega ljúfur og góður í ár, því árin eru orðin 51 og dagurinn í dag var einn af bestu dögum sumarins. Til hamingju með daginn pabbi minn.

Um helgina var ég í bústað með Selmu, Lene, Idu og pabba Selmu (hluta úr ferðinni). Á síðasta ári fórum ég, Selma og Lene til Vesterhavet, en í ár var Rørvig staðurinn og Ida bættist í hópinn. Við, hinar fjóru fræknu, erum búnar að ákveða að síðsumarbústaðaferðin sé orðin að hefð – og hefðir eru svo sannarlega til að halda í (ég lærði’ða sko í MA!). Veðrir var gott, geiturnar voru vinir okkar, íslensku hestarnir voru landi og þjóð til sóma, spjallið og þá sérstaklega um hitt kynið vantaði ekki, við böðuðum okkur í hafinu, sólin skein sem aldrei fyrr og við nutum þess að vera til. Maturinn var víst líka góður og bjórinn ekki síður, en þar sem Roskildekvefið, sem er enn að stríða mér þrátt fyrir 10 daga pensilínkúr, gerir það að verkum að ég hvorki finn bragð né lykt af neinu. Ég reyndi þess vegna að ímynda mér hvernig þessi dýrindis matur sem við matreiddum væri á bragðið. Bragðskynið og lyktarskynið er enn ekki komið og sælkerinn ég er að ganga af göflunum yfir því. Kunnið þið einhver ráð við þessu?
Jæja, en hvað um það. Grámyglan og gegnsæjan (þó ekki kvefið) eftir blautt sumar hvarf eins og dögg fyrir sólu í sumarbústaðnum og ég er ekki frá því að ég sé búin að fá smá lit.

Ég bjó til slideshow bara fyrir ykkur:

Núna var ég að koma af síðustu vaktinni minni á sambýlinu. Ég var leist út með gjöfum og heillaóskum og fékk að vita það að það væri alltaf laus staða fyrir mig í O-huset. Ein sem er fastráðin þar tilkynnti mér það svo að hún hefði skírt hvolpinn sinn eftir mér. Ég er sko hæst ánægð með það að eiga hvolpanöfnu.

Rétt rúmlega vika í heimkomu....

sjáumst,
Hulda

Drulluskelda 2007

2007-07-11T02:48:00.000-07:00

Ég sá fréttamann frá Ríkissjónvarpinu standa með hljóðnemann sinn á tónleikasvæðinu þegar rigningin var sem mest og geng þess vegna út frá því að fréttir af blautri Hróarskelduhátíð hafi borist heim á Frón.

Á sunnudeginum sem tjaldsvæðið opnaði þurfti ég að vinna og fékk þess vegna stelpurnar sem ég ætlaði að vera í tjaldbúðum með til að tjalda mínu tjaldi. Ég fékk skilaboð inn á talhólfið mitt um að þær hefðu náð frábærum stað og það sem eftir var af vaktinni sat brosið fast. Brosið hvarf þó eins og dögg fyrir sólu á leiðinni heim úr vinnunni. Ég fékk að vita að búið væri að reka okkur og eigendur 200 annarra tjalda af svæðinu sem við höfðum tjaldað á af öryggisástæðum. Klukkan var þá orðin 12 á hádegi en það þýddi, þrátt fyrir mikla leit, að ómögulegt var að finna gott stæði fyrir tjaldbúðirnar. Þetta endaði þess vegna með að við þurftum að splitta okkur, sumar bjuggu á austur- og aðrar á vestursvæðinu. Bömmer...

...en fall er fararheill - eins og sagði einhversstaðar.

Rafmagnslagersvinnan var jafnvel enn betri í ár en síðasta ár. Vaktirnar enduðu oftast nær í bjórdrykkju og eiginlega var skúrinn okkar annað heimili, okkar þurra og hlýja heimili og ísskápurinn með kalda ókeypis bjórnum okkar besti vinur. Limbókeppnin með rafvirkjunum er líka eitthvað sem seint gleymist og DJ útvarpssappari stóð fyrir sínu. Eftir vikuna breyttum við nafninu á skúrnum úr því að vera EL-lageret í ad vera ØL-lageret - það átti svo miklu betur við.

Veðurspáin sem ég hafði óttast svo mikið stóðst því miður - og vel það. Tölurnar eftirá segja að rignt hafi yfir 100mm en síðasta metregnár rigndi um 47mm.

Ég svaf vel í tjaldinu mínu í þrjár nætur en þegar komið var að fjórðu nóttinni stóð tjaldið mitt og Lene í miðri tjörn.
Björgunaraðgerðir hófust til að bjarga fötum og öðru, en allt var orðið rakt þannig að skottúr til Kaupmannahafnar var nauðsyn. Það sem eftir var af hátíðinni svaf ég í hlöðu inni á starfsmannasvæðinu. Það er gott að eiga lítinn bróður sem sér um systur sínar og það er gott að vera með aðgang að starfsmannasvæðinu.

Já og svo fór ég víst líka á nokkra tónleika...

Analogik tónleikarnir voru einir af fyrstu tónleikunum á Roskilde í ár. Það var þó ekki hægt að sjá það á fólkinu því það hagaði sér eins og vel upphitaður mannskari. Stemningin var unaðsleg og gleðin í algleymingi. Ekki slæmt að byrja hátíðina á dúndurpartýi. Strákarnir í Analogik fá fullt hús hjá mér sem partý hljómsveit - þeir spiluðu líka á Krabbesholm ellevstævne og þar var stemningin ekki síðri. Fór að finna fyrir harmonikkusöknuði þarna.

Arcade fire tónleikarnir voru búnir að vera tilhlökkunarefni í fleiri mánuði. Eftir að tónleikunum hér í Kaupmannahöfn var aflýst urðu væntingarnar til Roskilde tónleikanna tvöfalt meiri. Ég hef samt ekki ekki ennþá alveg getað gert uppvið mig hvort tónleikarnir stóðu undir væntingum. Tónleikarnir byrjuðu vel og enduðu stórkostlega, en það kom einhver smá lægð um miðbikið. Lægðin var svo sem ekki djúp, ca. tvö lög sem voru svona la-la og hljóðið hefði getað verið betra. Góðir tónleikar...ég ætti ekki að kvarta.

Björk hélt tónleika á Orange senunni í grenjandi rigningu. Guli regnjakkinn minn reyndi allt hvað hann gat en þrátt fyrir baráttuna var ég blaut og köld eftir tónleikana. Kuldinn og votviðrið skiptu samt engu máli því að ég og allir sem í kringum mig stóðu gleymdum öllu um rigningu og gráðviðri þegar bjarta og orkuríka rödd Bjarkar ómaði. Það fór ekki á milli mála að berfætta sjarmatröllið hafði prófað þetta áður! Tónleikarnir voru ótrúlega massív og flott heild þrátt fyrir að blandað væri saman gömlu og nýju efni.

Booka shade. Þvílík stemming og stuð! Eftir þessa tónleika var ég ekki blaut af rigningu heldur svita - held að það segi það sem segja þarf.

Whitest boy alive. Drengirnir fengu yfirdrull í Roskilde blaðinu - sem ég skil ekki!?! Er ekki viss um að gagnrýnandinn hafi verið á sömu tónleikum og ég, því þeir tónleikar sem ég var á voru szhnilld. Erland Øye var auðvitað augnayndi eins og fyrri daginn og eiginlega var það afþreying útaf fyrir sig að horfa á allar slefandi stelpurnar í tjaldinu.

Flaming Lips. Það fer ekkert milli mála að Wayne Coyne hefur notað einhver "gleðiefni" í gegum tíðina, maðurinn er steiktur og talar steypu. Vinkonu minni finnst hann sexy - hann er það kannski á einhvern undarlegan hátt. Tónleikarnir í Tivoli koncertsal voru betri, en þessir voru fínir og það rigndi ekki meðan á þeim stóð. Karlarnir eru þrælgóðir í skemmtanabransanum og þeir vita hvernig á að ná stemmingunni upp. Blöðrur, sprengjur, dansandi geimverur og jólasveinar, fjöldasöngur o.s.frv. Mér finnst alltaf jafn gaman að syngja með Yoshimi Battles the Pink Robots - og ég söng eins hátt og ég gat.

Beirut. Hér fór ég fyrir alvöru að finna fyrir harmonikkusöknuðinum, svo mikið að ég er búin að fara inn á Den Blå Avis og leyta að harmonikkum til sölu. Þetta er flott band og tónlistargleðin og hæfileikarnir skína hvarvetna. Ég var ekki vöknuð almennilega þegar tónleikarnir hófust, en þegar þeim var lokið var ég svo sannarlega vöknuð og klár í daginn. Held að þetta hafi verið besta 'vakna-móment' sem ég hef átt.

Taxi Taxi! Sænskar 17 ára tvíburasystur sem eru fallegri en orð fá lýst (x 2!), feimnar á sjarmerandi mátann og með ótrúlega fallegar englaraddir. Held að það sé vert að fylgjast með þeim í framtíðinni.

Justice. Hefði ekki getað hugsað mér betri máta að enda þessa festival á - dansaði frá mér allt vit og daðraði smá á meðan á því stóð.
Apafestin sem fylgdi á eftir með leyfunum af festivalgestunum var stórkostleg. Hef sjaldan séð nokkuð fyndnara en 200 manns sem allt í einu finnst þau vera bestu stomparar í heimi. Garðstólar voru rifnir í sundur og rörin notuð sem "trommu"kjuðar og allt sem á vegi varð var notað sem ásláttarhljóðfæri. Ég mun alltaf vera á Roskilde fram að mánudeginum eftir þessa upplifun!

CSS, The National, Beasty boys, Basement Jaxx, Band Ane, Bonde de Role, Djuma Soundsystem og Timbuktu voru allt fantalega góðir tónleikar sem ég sá líka. Núna er ég bara þreytt og nenni ekki að skrifa meira.

Ég er þó með eina tilkynningu: Bleiku stígvélin mín lifðu Hróarskeldu ekki af. Þegar leðjan var farin að vella inn um lítið gat á hægri fæti fjárfesti ég í nýjum stíbbum, þau eru svört með gullglimmeri. Megi þau bleiku hvíla í friði.

Það stóð einhversstaðar skrifað með graffity "Hvis du tuder over mudder er du en luder" - ég er engin lúða og skemmti mér því DRULLUvel á Hróarskeldu í ár!

Koss, knús, yfir og út
Hulda
p.s. lesið e.t.v. um Sólarskelduna 2006 hér.
p.p.s. mánuður í heimkomu...

Bleiku stígvélin enn og aftur nefnd í færslu

2007-06-28T20:31:00.000-07:00

Hér sit ég alveg stjörf og sé tölvuskjáinn tvöfaldan, enda er klukkan hálf sex ad morgni og ég er treytt ó svo treytt. Held ad ég sé búin ad draga tá ályktun ad næturvaktir séu ekki minn tebolli, er á einni svoleidis í tessum töludu og hef ekki getad hugsad um annad en rúmid mitt sídasta klukkutímann. Ég hugsa ad klukkutíma hjólatúrinn heim fái ad bída betri tíma...S-tog hér kem ég!

Í sambandi vid gremjuna og svekkelsid vardandi vedurspána fyrir Roskilde tá hef ég ákvedid ad slá tessu bara upp í kæruleysi og segja "op med humøret og på med regnslaget". Tetta á örugglega eftir ad verda dúndur ledju Roskilde og ég ætla ekki ad láta nokkra mm af rigningu slá mig út af laginu, heldur líta á tetta í stadinn sem tækifæri til ad vidra bleiku stígvélin mín....já og gulu regnkápuna ef út í tad er farid.

Vid sem ætlum ad vera saman í tjaldbúdum fundudum ádan yfir dýrindis kvöldmáltid. Atridin sem fundad var um voru:

Hvenær eigum vid ad tjalda?
Hverjir eiga ad tjalda?
Hvar eigum vid ad tjalda?
Hverju eigum vid ad tjalda?

Ykkur ad segja tá voru tessi fjögur fundaratridi afar erfid vidureignar, en ég held ad okkur hafi ad lokum tekist ad komast ad samkomulagi um tau. Næsta mál er svo bara ad fara í hlaupaskóna og standa tilbúinn tegar opnad verdur inná svædid á sunnudagsmorgninum.

Annad sem var rætt var til dæmis mikilvægi tess ad hafa skóflu med í för til ad geta drenad í kringum tjöldin og hvort vid ættum ad kaupa "pavillion" til ad geta setid og "hygget os"(svona tjald bara med thaki - getum næstum bókad ad tad fjúki eda rigni burt) eda hvort vid ættum bara ad fjárfesta í stórum segldúk til ad breida yfir allar tjaldbúdirnar.

Adal nidurstada fundarins vard samt sú ad alkóhólid verdur okkar besti félagi og mun hlýja okkur í stad sólarinnar sem enn einu sinni hefur svikid okkur.

Svo heyrdi ég ad spáin um metsumarid med öllum sínum hitabylgjum sé búid ad breytast í spá um ad hér í baunalandi verdi rigning næstu sex vikurnar. Madur veit hreinlega ekki hvort madur á ad hlæja eda gráta...

Hulda

"Við skýin felum ekki sólina af illgirni" - Heldur hvað?

2007-06-27T03:44:00.000-07:00

Ef er eitthvað sem ég er upptekin af þessa dagana þá er það veðurspáin, þó ekki veðurspáin fyrir daginn í dag eða morgundaginn heldur veðurspáin fyrir næstu viku. Fyrir ykkur sem ekki vitið þá er Roskilde festival nefnilega í næstu viku og þá munu um 30.000 manns gista í tjöldum í viku, þar á meðal ég.

Ef ég á að vera fullkomlega hreinskilin þá líst mér ekkert á þetta!!! Tölurnar fyrir ofan stöplaritin sýna líkurnar og einhvern veginn virðast hæstu prósentutölurnar ansi oft liggja fyrir ofan gráustu myndirnar.

Hátíðin hefði, samkvæmt vananum, átt að vera í þessari viku s.s. síðustu vikunni í júní, en sökum þess að tölfræðin sýndi að veðurfarslega væri oftast betra veður í fyrstu vikunni í júlí þá var hátíðin færð. Veðrið þessa viku er búið að vera ógeð, grámi og rigning þannig að Roskilde nefndin fær tímabundið hrós fyrir þessa ákvörðun, nú er bara að sjá hvort það rætist ekki úr veðrinu í næstu viku. Bara að rigningar júlí 2004 endurtaki sig ekki!

Ég komst í sumarfrí á föstudaginn var. Þvílík gleði! Prófið gekk vel og við í hópnum fórum með bros á vör út í "sumarið". Það er auðvitað búið að vera rigning frá því að ég komst í þetta langþráða frí, en vona innilega að sumarið sé bara að taka út rigningarskammtin og að í júlí- og ágústmánuði verði öll hita, grill, bjór, sólar og gleði met slegin.

Hulda

Hundraðasta færslan hvorki meira né minna...

2007-06-20T10:38:00.000-07:00

...og þið eruð að kvarta yfir því að ég bloggi ekki nóg.

Þrjár þvegnar vélar, heimatilbúin pizza, jógatími og síðast en ekki síst blogg - já af hverju ætli ég hafi verið svona aktív í dag? Giskið þrisvar...

...mikið rétt próf á föstudaginn.

Kom heim frá Frakklandi og var varla lent þegar ég skellt mér á skrallið - eins og síðasta færsla kannski bar vitni um. Lakkrís-snusið var eitthvað sem Anna hafði fengið gefins á einhverri tóbaksráðstefnu og það ilmaði, en reyndist vera afar slæm hugmynd að skella pokanum svona undir efrivörina í þynnkunni - nikótínsógleði er eitthvað sem ég er ekki aðdáendi að.

Ég og Anna fengum okkur 17.júní köku á kaffihúsi - það var mín þjóðhátíð. Ég setti samt á mig maskara í tilefni dagsins, en ykkur að segja er ég næstum orðin fráhverf fyrirbærinu eftir Frakklandsdvölina. Hvað er betra en að fara í sturtu og vita að maður þarf ekki að hafa áhyggjur af að mæta pandabirni á miðju baðherbergisgólfinu. Er að hugsa um að halda maskaralaust sumar 2007.

Brúnkan virðist eitthvað vera að dofna, en von er á betri tíð - sumarfrí á föstudaginn og ég er búin að gera díl við sólina. Hótaði henni að brúnkukremið yrði minn nýji vinur ef hún færi ekki að gera sig strandvæna.

Við skulum húrra-a fyrir blogginu, 17.júní og bleika deginum 19.júni - já og fyrir henni Lilý sem einmitt varð 22ja þann fína dag.

Húrra
húrra
húrra
húrra
húrra
húrra
húrraaaaaa
...já og hæ hó og jibbí jei og jibbííí jeiii
jeiii
jeiii
jeiii
jeiii
jeiii

Eitt að lokum: Ég er búin að glata öllum símanúmerum - þau fóru norður og niður með gamla nokia símanum mínum (aka. bindinu, leddarasófanum æji þið vitið flotta trendí símanum) sem ákvað að gefa upp öndina í gær. Þess vegna vil ég biðja ykkur kæru lesendur að rita nafn og númer í kommentin hér að neðan - þá gætuð þið orðið svo heppin að fá upphringingu frá mér einhvern daginn.

Hulda - sem daðrar stundum við geðveikina

Sunnudagur til þynnku

2007-06-17T16:29:00.000-07:00

Ég fékk mér lakkrís-snus áðan og er ennþá óglatt af nikotín trippinu, ég með hausverk aka. þynnkuhausverk eftir svaðilfarir gærkvöldsins...þrátt fyrir það fékk ég mér bjór með kvöldmatnum.

Sunnudagur til þynnku
Mánudagur til mæðu

Smà update frà Côte d'Azur

2007-06-13T14:46:00.001-07:00

Foreldrarnir àkvàdu ad skella sèr til St. Tropez ì dag og gista eina nòtt, thannig ad èg er ein med grìslingana tvo. Tad skiptast à skin og skùrir med stràkana...eina stundina eru teir lömb ad leika sèr vid og tà naestu er allt ì hers höndum. Èg hef fengid ad heyra: "NEEEEJ", "du er dum" "vil iKKe" o.s.frv. en svo hef èg lìka fengid ad heyra "du er sod", "jeg kan godt lide dig" og fengid kossa og fadmlög.

Teir eru yndislegir, en guuuud hvad mig langar stundum ad rassskella tà - sèrstaklega litla skratta sem er à sjàlfstaeda triggja àra aldrinum og heldur ad hann megi allt og geti allt....og ef madur segir "NEI!" tà hlaer hann stundum bara. ARG. Sjaldan hef èg sett upp reidisvipinn og notad vìsifingur eins oft og èg hef undanfarna daga (tid vitid tetta er bara svona reidi'grìma' - èg er sko glöd inni bakvid;)

Ef vid lìtum burt frà tessu litla uppeldisfraedilega verkefni tà er bùid ad vera yndislegt ad vera hèrna à gömlum heimaslòdum. Èg get stolt tilkynnt tad ad èg var sù fyrsta sem gat lokkad Marius nidur ì sundlaugina hèrna og fèkk hann til ad synda med mèr, èg er bùin ad kenna Lèon ad brjòta pappìrsbàta, èg er bùin ad byggja lego, vera ì playmo, leika med brillo lestir og gera svölustu brautarteinaleidir sem um getur, èg er bùin ad leika mikid à ströndinni og komin med hid kaerkomna bikinìfar, bùin ad fara ì strandblak og badminton à strandvellinum sem familìan er med hèrna vid nyja hùsid sitt, èg er bùin ad fara mjög oft ùt ad borda med teim, bùin ad spila fleiri tugi bakkamon leiki vid Birgitte, bùin ad drekka gòdan slatta af ròsavìni (drukkid mikid hèrna à tessum slòdum), bùin ad keyra um hlykkjòtta vegi Sudur Frakklands og àtta mig à tvì ad èg à ekkert ökuskìrteini og èg er bùin ad labba um Valbonne gamla baeinn minn og heilsa gamla saeta manninum sem var nàgranni minn...to be continued

Jaeja gott fòlk thetta voru nokkrar lìnur...var vìst bùin ad lofa teim.

Aetla ì hàttinn enda bùin ad leika mömmu frà tvì klukkan àtta ì morgun og ordin ansi lùin.

Ciao mes amis

Hulda

Bjartsynin nadi yfirhöndum tarna um daginn...

2007-06-07T00:55:00.000-07:00

...og liklega verdid tid ekkert ad drukkna i faerslum fra mèr à naestunni.

Carlsberg verkefnid gekk storvel og nùna er èg stödd i sudur-Frakklandi hjà gömlu au-pair fjölskyldunni minni. Stràkarnir eru ordnir storir og eru enntà jafn saetir. Sà eldri talar eins og fullordinn (enda umgengst hann bara fullordna Dani) og sà litli er komin med ljosar englakrullur og er med ljosblà og stor augu og thetta til samans naer stundum ad draga athyglina frà tvi ad hann getur verid svolitill villingur...hehe.

Nyja husid sem tau bua i er risastort......og sundlaugin er löng og kjörin til ad taka smà sundsprett. I gaer ringdi eins og hellt vaeri ùr fötu en èg vona ad vedrid verdi betra svo èg geti nàd mèr i smà brùnku;)

Aetladi bara rètt ad làta heyra i mèr, aetla ad fara ad lesa fyrir Marius.

Knùs

Hulda

Fyrsta skrefið að virkara bloggi

2007-05-28T11:21:00.000-07:00

Ég er sveitt,
úti er heitt,
ég er þreytt...

....og ég er með hælsæri eftir gullskóna.
...og Anna er að steikja eitthvað sem er pulsulykt af, sem eiginlega veldur smá ógleði hjá mér af því að ég er búin að borða (nei mamma ég er ekki ólétt!).

Þessi færsla er fyrsta skrefið í átt að nýja fleiri-en-eina-færslu-á-mánuði blogginu mínu. Ég ákvað svo að gefa henni smá neikvæðan undirtón svona til að halda tilfinningalegu "jafnvægi" hérna á síðunni (þið munið of mikið+of lítið), síðasta færsla var jú allt of jákvæð.

Adios amigos
Hulda

Afsakið biðina...

2007-05-23T12:25:00.000-07:00

Mér líður eins og það sé ár og dagur síðan ég skrifaði hingað inn síðast. Það mætti halda að ég væri að reyna að hræða burt mína fáu, en mjög svo tryggu lesendur.

Margt hefur borið á daga mína síðan ég hripaði nokkur orð hérna inn síðast. Allt er alltaf að gerast og ég hreinlega veit ekki hvar ég á að byrja í öllu “góðar sögur” flóðinu. Náttúrulegast væri auðvitað að byrja á svo sem eins og einni hjólasögu...bara svona til að hita upp.

Rocky er enn að “standa fyrir sínu”. Hún þeysist um götur Kaupmannahafnar þrátt fyrir ryð og of lausa keðju sem dettur af “hist og her”. Það er auðvitað ekkert til að kippa sér upp við því handlagna Hulda reddar því á ‘no time' - ja ca svona 3 sinnum í hverjum hjólatúr. Olíusmurnir puttar (sem reyndar eru nær hættir að vera olíusmurnir af því að keðjan er svo ryðguð) heyra reyndar brátt sögunni til. Með blendnum tilfinningum tilkynni ég ykkur hér með að arftaki Rocky er fundinn! Fékk annan ryðdall í gjöf frá ljúfum dreng á djamminu um daginn. Alltaf gott að fá gjafir, en kannski minna gott þegar maður veit að þær eru teknar ófrjálsri hendi....en ég meina. Ég hef ákveðið að þar sem eigandinn mjög ólíklega mun fara á löggustöðina og leita að hjóli sem stóð ólæst og púnkterað, þá hef ég ákveðið að hjóla um á því um götur Kaupmannahafnar og líta svo á að ég hafi gert góðverk ef eigandi hjólsins finnur mig...og hjólið. Ég mun einfaldlega stíga af hjólinu rétta viðkomandi það og segja “ertu ekki þakklát/ur, ég lét lappa það”.
-----
Roskilde vinnan er komin á hreint. Troels, uppáhalds rafvirkjinn minn (fyrir utan Árna frænda auðvitað hehe), hringdi í mig í dag og tjáði mér það að búið væri að skrifa mig á vaktir 2., 3. og 4. júlí. Við erum fjórar stelpur á vakt í einu ég, Anna, Selma og Ida. Hann sagði að það væru svona margir á vakt í ár til þess að við réðum við þetta og hefðum líka tíma til að hafa það huggulegt....með öðrum orðum, það verður ekkert að gera heldur nægur tími til að spila rommy og drekka frían bjór. Þetta er vinna að mínu tagi.
-----
Svo ber kannski hæst í fréttum það að ég er að koma til Íslands á næstu önn. Ákvað bara að breyta smá til og gera eitthvað villllllt....ég er jú svo villt, svo villt. Eftir miklar e-mail sendingar fram og til baka, ferðir á alþjóðaskrifstofuna í skólanum og bara almennt tuð, þá hef ég fengið leyfi til að fara sem skiptinemi til míns eigin heimalands (á ekki að vera hægt, heldur á maður bara að geta farið sem free mover s.s. alveg á eigin vegum) Ég beitti reyndar mörgum bröllum, hvolpaaugun voru notuð, tölfræði fékk að fljóta með, sálfræðin var nýtt og gríðarlega góða samskiptakunnáttan stóð fyrir sínu. Þetta þýðir það að ég þarf ekki að borga önninu sjálf, auk þess sem ég held að ég fái kannski Erasmus. Svo ætlar Sigríður (hjá alþjóðaskrifstofu HR) að hjálpa mér að finna húsnæði. Já kæra fólk...ég er í skýjunum.
------
Ingibjörg og Kristjana voru hérna svo í nokkra daga. Það var nú ljúft að sjá píurnar, en pínu pirrandi að þurfa að skólast og nördast og geta ekki bara verið að túristast eins og mig langaði mest af öllu. Litla hafmeyjan varð því miður að bíða að sinni, hef ekki séð greyið í 15 ár. En tíminn sem við menntaskólagærurnar náðum saman var quality-time eins og hans gerist bestur! Takk fyrir að vera svona yndislegar.
-----
Birgitte, mamman í au-pair fjölskyldunni minni, hafði svo samband við mig í gær. Hún vildi heyra hvort ég gæti komið og passað eitthvað í júní, sem ég og get....víííhúú. Allt lítur út fyrir það núna að ég fari til suður-Frakklands (á gamlar heimaslóðir;) frá 5.-16.júní s.s. í millitímanum frá því að ég skila stóra Carlsberg prófverkefninu og þangað til ég fer í próf úr því 22. Það væri fullkomið að komast aðeins niður í sól og sumar og njóta lífsins og passa tvo gullklumpa.
-----
...svo skín sólin í Kaupmannahöfn og það er ótrúlegt hvað það getur gert mig hamingjusama að hjóla í skólann með sólgleraugu á nefinu og vind í hárinu – jafnvel þó að ég sitji inni í 9 tíma á dag.

Sjáiði mynstrið í færslunni - lífið bókstaflega leikur við mig þessa dagana.
Ég vil þess vegna nota tækifærið og þakka guði!

Hulda - sem skrifar ofur hamingjusamar færslur

Táragas og bolafar

2007-05-03T00:17:00.000-07:00

Grámyglan, sem var með smá dash af grænu og bláu virðist smátt og smátt vera að hverfa af andliti mínu eftir fleiri mánaðar dvöl. Sólin skín og ég er með rauðar kinnar og 2 bolaför, ofsalega smart.

Prófið gekk glimrandi - og á eftir var skálað....og um helgina var skálað. Ég skellti mér til Krabbesholm í heimsókn til Jóns Inga og því sé ég sko ekki eftir. Ótrúlega indæll náungi þessi bróðir sem ég á.

Eftir að sólin fór að láta sjá sig, finn ég að mig langar bara að sitja á teppi í einhverjum garði með kaldan bjór í hendi - en það gengur líklega ekki því við erum byrjuð á 2. árs verkefnunum. 60 síðna dæmi og skil 4.júní. Reyndar get ég séð það sem smá sárabót að við völdum Carlsberg sem case fyrir verkefnið. Don't drink it, write it!

1.maí var haldin hátíðlegur hér í bæ í Fælledparken. Ég skellti mér þangað ásamt góðu gengi og sat á teppi, með bjór í hendi (hehe endar með því að færslan snúist bara um bjórdrykkju) og naut þess að vera til - hlustaði á ræður, hlustaði á tónlist og horfði á allar þær skemmtilegu týpur sem fylltu þennan risastóra garð hérna mitt í Köben. Anders Fogh og hans ríkistjórn fengu heldur betur að heyra það, enda þeir 12 mánuðir sem liðnir eru frá síðasta 1.maí búnir að vera afspyrnu hræðilegir þegar kemur að ýmsum pólitískum baráttumálum vinstrisinna. Garðurinn var fullur af vinum Ungdomshússins og Christianíu og stemmingin var góð, enda sólskin og blíða og gott fólk samankomið. Ég þurfti því miður að yfirgefa svæðið alltof fljótt, vinnan á sambýlinu beið mín. Á leiðinni heim 8 klukkutímum síðar hjólaði ég fram hjá Fælledparken og áttaði mig á því að góða stemmingin hefði kannski ekki varað allt kvöldið. Reykmökkurinn sem ég hjólaði í gegnum var eins og eftir þrefalt gamlárskvöld. Ég frétti svo af því daginn eftir að löggan hefði verið kastandi táragasi hægri vinstri (alsaklaus vinkona mín lenti meðal annars í því að þurfa að hlaupa í gegnum táragas), bál höfðu verið kveikt, veggir verið spreyjaðir og einhverjir handteknir. Þessir atburðir eru líklega eitthvað sem maður á Nørrebro bara myndi kalla "æji þetta venjulega".

Eigið góðan dag, lausan við táragas og múrsteinakast
Hulda

p.s. það er von á myndabloggi á næstu dögum m.a. frá Krabbesholm.

Óslökkvandi þorsti...

2007-04-25T11:06:00.000-07:00

Undanfarna daga hef ég verið haldin einhverjum óstöðvandi þorsta. Klósettferðirnar á bókasafni skólans voru ófáar, enda innbyrgði ég fleiri lítra af vatni á dag. Einhvern veginn virtist þorstinn samt aldrei hverfa - alveg óþolandi. Það var ekki fyrr en ég kom heim í gærkvöldi og leit inn í ísskápinn að ég áttaði mig á hvers vegna. Þorsti minn var ekki vatnsþorsti heldur bjórþorsti! Tvær djammlausar helgar í röð kalla sem sagt fram síðbúinn "cold turkey". Ég ákvað þess vegna að opna einn Carlsberg sem beið eftir mér ískaldur og góður og ahhhhh þvílíkan unað hef ég varla upplifað.

Á föstudaginn eftir prófið ætla ég svo að slökkva á þorstanum í eitt skipti fyrir öll.

Dagatalið segir að sumarið sé komið...

2007-04-19T05:08:00.000-07:00

...en þegar ég lít út um gluggann sé ég gráma, hvassviðri og rigningu.
Man ekki betur en að ég hafi um síðustu helgi setið á teppi á grasinu, berfætt, með sólgleraugu að drekka kælandi gosdrykk.

Veðrið síðustu vikur hefur líka verið of gott til að vera satt. Það versta við það þegar ég fæ svona snemmbúinn 'appertizer' á sumarveðrið þá skipti ég í huganum yfir í sumargírinn og fer út í nælonsokkum og á peysunni. Þetta hefur gert það að verkum að sultardropar eru aðal áhyggjuefni mitt þegar ég sit hérna á bókasafninu í skólanum. Enn eina ferðina neyðist ég til að gera tilraun til að yfirstíga feimni mína þegar kemur að snýtingum á almannafæri.

Ég segi svo mikið af góðum sögum...hafiði tekið eftir því?

2007-04-17T12:06:00.000-07:00

Ég er örþreytt eftir langan skóladag og jógatíma og ætla þess vegna að láta kvöldmatinn samanstanda af nestisleyfum sem eru búnar að liggja í töskunni minni frá því klukkan hálf átta í morgun. 13 tímar í yfir 20 gráðum er það eitthvað?

Mmmm þurr gulrót, 1/5 þurr gúrka og þurr rúbrauðssamloka með skinku og osti.

Reyndar var lúxus á mér í hádeginu sem var ástæðan fyrir því að ég átti afgangs nesti. Mér var nefnilega boðið út að borða af Birgitte, sem ég var au-pair hjá hérna í den, þannig að í rauninni borðaði ég kvöldmatinn í hádeginu og hádegismatinn er ég að snæða í þessum skrifuðu.

Bon app...mín kæru

80's vs. 90's

2007-04-15T07:58:00.000-07:00

Héðan er allt gott. Sólgott. Er með rauðar eplakinnar og var berfætt í skónum í gær...stundum er lífið bara ljúft.

Berlín var góð sem alltaf. Reyndar var kortið ekki straujað alveg jafn oft og ætlunin var - keypti mér voða lítið. Ég hugsa að Danirnir hafi verið búnir að tæma allar 'genbrug' um páskana því það eina sem var eftir voru krumpusundbolir, útvíðar buxur og nælonskyrtur með kraga.

Einhvern tímann lét ég hafa eftir mér að 80's tískan hefði verið hræðilegasta tíska allra tíma - ég hef ákveðið að draga þessi ummæli mín tilbaka og breyta áratugnum í 90. Ímyndið ykkur eftirfarandi stelpu. Skór: Buffalo með extra breiðum botni. Buxur: Svartar mittisbuxur úr teygjuefni, útvíðar. Bolur: Magabolur sem á stendur "I'm sexy" skreytt með semelíusteinum. Úr: G-shock. Málning: Hvítt og glossss....já eða svona natural litir með brúnum augnskugga og vínrauðum varalit. Flott??

...reyndar verð ég að viðurkenna að mér finnst Kelly (90210) buxur alveg blíva...elska hvernig rassin verður 1 meter á lengd. Ég elska það - þetta er ekki kaldhæðni. Stundum er erfitt að vera kaldhæðin að eðlisfari og reyna að skrifa eitthvað sem ekki á að vera kaldhæðið. Frakkar þurfa líklega ekki að hafa áhyggjur af þessu, enda með eindæmum ókaldhæðnir. Góð saga.

En önnur góð saga er að ég eldaði mitt fyrsta páskalæri á páskadag. Klapp á öxlina.

Ætla að fara að lesa - enda komin í upplestrarfrí. Fer í munnlegt próf úr tveggja anna námsefni í áfanganum Aðferðarfræði vísinda (Videnskabsteori og metode) þann 27. Smá kvíðahnútur í maganum - en það góða er að ég hef gaman af því að lesa um alla gömlu góðu kallana Kant, Bourdieu, Marx, Popper o.s.frv.

Ást yfir og út
Hulda

Stund milli stríða - bloggpása milli "positivisme" og "kritisk rationalisme"

2007-04-04T04:16:00.000-07:00

”Hulda ætlaru ekki að fara að blogga” heyrðist í Önnu í morgun. Henni fannst liðið of langt síðan ég bloggaði síðast, auk þess fór yfirskriftin ”Andi með rass í bala” afskaplega í taugarnar á henni. Gæti ekki verið meira sammála henni...

Ég hef tekið þá ákvörðun að gefa út smásögusafnið ”Hjólasögur frá Köben”.
Veit ekki hvort þið munið eftir öllum hjólasögunum sem birst hafa á þessu bloggi, en þær eru orðnar all margar – og ég er enn að safna í sarpinn.
Hjólið mitt sat fast í 2 gír um daginn. 2. gír er mjög léttur gír og Danmörk er mjög flatt land. Þegar ég var að taka af stað á ljósum hentaði gírinn rosa vel, en annars voru hjólatúrarnir bara eins og villtir spinning tímar. Fólki virtist samt líka vel við mig svona – sá allavega nokkra glotta útí annað þegar ég hjólaði fram hjá. Skilekkiakkuru!

Þegar ég var orðin leið á spinningástandinu kíkti ég við hjá hjólasmiðnum í götunni. Hann tjáði mér að hjólið mitt ætti heima á haugunum (ha í alvöru á ryðhaugurinn minn heima á ruslahaugunum!) og að það myndi ekki borga sig að gera við það. Þegar ég hjólaði frá honum gerðist svo undur og kraftaverk. Hjólið hafði greinilega tekið þessu sem móðgun og ákvað að festast í þyngsta gírnum í staðinn. Já herrar mínir og frúr það er sko bara annað hvort eða hjá miss Roxy. Spinningástandið ríður sem sagt ennþá rækjum...að taka af stað á ljósum er vandamálið núna.

Keðjan á miss Roxy finnst hún heldur ekki eiga alveg heima þar sem hún á að vera. Olíuputtar eru þess vegna nær orðnir hluti af mér. Hvað segiði er nýtt hjól málið?

Úr einu í annað...
Man ekki hvort ég var búin að segja ykkur frá thai-stelpu-afmælis-matarboðinu sem ég hélt um þar síðustu helgi. Er búin að vera á thai matarnámskeiði og ákvað að sína snilli mína og hafa margréttað thai matarboð. Ég bauð 12 stelpum sem áttu að koma klukkan 19 á laugardegi. Það var mikið að gera í skólanum vikuna áður, þannig að frítíminn fór í að skipuleggja matseldina og versla galangarót, svart chilly pasta, sítrónugras og þar frameftir götunum. Ísskápurinn hjá okkur hefur aldrei verið svona fullur.

Á föstudeginum setti ég kjúkling og nautakjöt í marineringu og undirbjó það sem hægt var. Laugardagurinn fór að einhverju leyti í tiltekt og annað stúss og um 16 leytið ákvaðum ég og Anna að skella okkur út í búð og kaupa það síðasta sem vantaði...aðallega vín. Anna skellir hurðinni á eftir sér og svo kemur einhvað skrítið bros á hana – ég spyr hana af hverju hún sé að glotta svona og þá spyr hún mig tilbaka ”ertu með húslykla?”....aaaaaaaaaaaaaaaaa ég held að ég hafi sjaldan á ævi minni orðið svona stressuð. Nóbb engir lyklar...ENGIR LYKLAR og stelpurnar væntanlegar. Ég hefði verið til í að læsa mig úti alla aðra daga en þennan – þetta var of týpískt ég.
Þetta reddaðist samt allt saman – en í staðinn urðum við systur 7000 kr. fátækari. Held að maður gæti verið með ágætis tímakaup sem lásasmiður!
Vel heppnað matarboð varð þetta þó...

Jæja bakk tú biss – læra, læra, læra.

Hulda

Andi með rass í bala

2007-03-21T13:55:00.000-07:00

Settist hérna við tölvuna og bjóst við að geta hrist svo sem eins og einni blogg færslu fram úr erminni. Ég sit hér og bíð andans góða - blogg andans. Stundum lætur hann bíða óþarflega lengi eftir sér þessi andi fjandi. Í þessum skrifuðu er ég enn að bíða, en á meðan á biðinni stendur fylli ég upp í línurnar með þvaðri. Er strax komin með fjórar línur og enn ekki búin að segja neitt. Ágætis árangur myndi ég segja (4 1/2 núna).

Jæja nú treysti ég á andann vin minn...
einn
tveir
og

Ég bakaði speltbollur með fjölkorni og sólblómafræjum í fyrradag.
Ég er að drekka rauðvín núna.
Veðrið er ógeðslegt - alltaf!
Ég er með kveikt á sjónvarpinu, en samt með það á mute. Stundum getur sjónvarpið virkað eins og vinur - verið til staðar, en þarf ekki endilega að segja neitt.
Ég keypti mér nýjan klút í genbrug dag - safnið er orðið 32 stk.
Ég er að fara til Berlínar um páskana með Lene og Selmu.
Ég keypti mér kort í RÆKTINA áðan!

Ok, andinn hjálpaði ekki rass í bala til við þessa færslu, en en en en en samt fenguð þið fullt af góðum sögum. Heppin þið!

Hulda skapulda segir góða nótt og sofið rótt

Blá og marin...

2007-03-16T19:31:00.000-07:00

Fyrir nokkrum mánuðum var ég á leiðinni í skólann í mínu mesta sakleysi. Þegar ég lagði af stað þann morgun hefði mig aldrei grunað að ég ætti eftir að komast svo nálægt dauðanum - eða allavega góðri spítaladvöl. Sendiferðabíll var nálægt því að taka líf mitt, en í heppni minni slapp ég, ég var ekki meira en 1 cm frá því að lenda fyrir bílnum. Í einhverju fegins-, brjálæðis-, gleði-, hræðuslu-, skelfingarkasti setti ég brosið upp, náði augnsambandi við bílstjórann, vinkaði og sagði "eigðu góðan dag". Fokk - hvar er reiðin, hvar er æðiskastið, hvar er umferðarpirringurinn og æsingurinn!!

Núna er klukkan korter i fjögur að nóttu til. Ég var að koma heim af djamminu, blá og marin. Drukkin stelpa hjólaði í veg fyrir mig og við hrundum báðar af hjólunum. Ég lenti á hægri hendi og hægra hné og er að drepast núna. Hún lenti á píkubeininu...og var að drepast hahaha sorry en það var pínu fyndið. Enn og aftur lék ég óendanlega glaða borgarann sem aldrei tekur brosið niður, hvað sem á dvín. Ég sagði nó prob, nó prob. Djííísúúús kræst! Ég hefði átt að öskra, æpa og pirrast og vera svöl. En nei hér sit ég blá og marin eftir að hafa sagt "eigðu góða helgi" við stelpuna!

Flott Hulda haltu bara áfram að vera fölsk og flott!

Ciao mínu kæru vinir.

23ja og enn að safna brjóstum!

2007-03-15T08:48:00.000-07:00

Að verða 23ja er einhvern veginn, ég veit það ekki, ekkert spes....eða allavega hélt ég ekki.
23ja hljómar óþægilega fullorðinslega - en samt nær maður engum áfanga, ekkert svona "jesssss núna má ég fara í Sjallann". Ætli þetta sé ekki búið með "jess núna má ég..."?!?

Dagurinn í gær var samt yndislegur!
Ég vaknaði við að sólin skein inn um gluggan hjá mér og fuglarnir sungu svo fallega (ég má vera væmin ég á næstum ennþá afmæli).
Anna systir útbjó dýrindis morgunmat með nýpressuðum appelsínusafa, latte, heitu brauði og sænskum kanelsnúðum...mmm...
Ég hjólaði svo í skólann með sólgleraugun á mér og með köku undir hendinni (þó ekki í handakrikanum). Sólin skein sko bara af því að ég er búin að vera svo ógó góð stelpa í ár - þið vitið mega, ýkt, geðveikislega góðhjörtuð.
Eftir tímana í skólanum bauð ég nokkrum vel útvöldum í köku og við sátum líklega 15 saman í "kaffihúsi" skólans og smjöttuðum á heimabakaðri brownie köku og drukkum kakó með. Vinirnir góðu sungu svo afmælissönginn fyrir mig og ég roðnaði auðvitað smá...maður má það skooo alveg þegar maður á afmæli. Eftir huggustundina með bekkjarfélögunum hittist ég með Önnu niðri í bæ. Við fórum út að borða í boði mömmu og pabba (takk ma og pa :*) og Anna bauð mér svo í konunglega ballettinn þar sem við sáum stykkið Caroline Matilde.
Hef bara eitt að segja - vóóóóóóóóóó!!! Hafið þið séð stálrassana sem karlkyns ballettdansarar eru með! Sýningin var góð, en roplyktin sem gusaði upp frá manninum við hliðiná var ekki eins góð.

Takk fyrir öll þau fögru sms skeyti, myspace skilaboð, símtöl og fallegu hugsanir sem ég fékk í gær. Þið eruð yndisleg...

Hulda 23ja - og aldrei verið stærri (haha)

8. mars og ég fékk prins póló í Jónshúsi

2007-03-08T14:07:00.000-08:00

Ég var á samkomu í Jónshúsi í kvöld í tilefni af Alþjóðlega baráttudegi kvenna. Skemmtileg samkoma með fínum fyrirlestrum, sem fylgdu líflegar umræður. Það var gaman að sitja þarna meðal gamalla rauðsokkna, sem svo sannarlega börðust á sínum tíma, já og gera enn.

Í gegnum fyrirlestra og spjall komu ýmsar staðreyndir upp og ég get ekki sagt annað en að mitt litla jafnréttishjarta hafi tekið aukaslag af og til.

Vissuð þið að Ísland eru að verða ansi aftarlega á merinni þegar kemur að jafnrétti?
Vissuð þið að við stöndum verst af öllum Norðurlandaþjóðunum þegar kemur t.d. að hlutfalli kvenna á þingi?
Vissuð þið að árið 2003 voru fleiri konur á Alþingi, en nú er?
Vissuð þið að aðeins 9 konur hafa verið ráðherrar á Íslandi?

Allt virðist standa í stað...

Jafnréttisbaráttan er ekki búin, ónei ónei svo langt því frá. Enn er langt í land, þó svo að maður fái næstum gubbuna af að hugsa um það. Hver nennir að hlusta á meira þvaður um jafnrétti, af hverju getur heimurinn ekki bara verið sanngjarn án þess að það kosti blóð, svita og tár.
En við verðum að horfast í augu við það að eitthvað þarf að gerast - að taka Sjálfstæðisflokkinn og rassskella hann væri til dæmis góð byrjun!
"Nýtt jafnréttisfrumvarp er of róttækt, segir Bjarni Benediktsson þingmaður Sjálfstæðisflokksins." Þetta stóð á Vísi áðan.

Ég gleymdi að fara í rauða sokka í morgun......en er samt með rauðar varir af rauðvínsdrykkju í tilefni dagsins. Skál fyrir konum, skál fyrir körlum, skál fyrir jafnrétti!

Hulda feministi - eruð þið það ekki örugglega líka?

Ég er fiskur...með Dolly í tungli

2007-03-05T09:14:00.000-08:00

Þetta er lýsing á þeim sem eru fæddir á tímabilinu 21.feb-21.mars:

"Du er en viljesvag, holdningsløs og overfølsom mystiker, der gemmer sig bag en maske af påtaget kynisme...og ingen kan være mere verdensfjern, uden at fjerne sig HELT fra denne planet. Bliver du ikke elsket nok, opfinder du ofte dine egne imaginære kærlighedsaffærer, og lider dine medmennesker, hjælper du dem gerne med en fantasifuld hvid løgn, da du dårligt tåler livets barske virkelighed.
Du bør have respekt for de våde varer, for netop der kan du finde trøst...med risiko for at blive hængende på krogen."

Í stuttu máli hef ég engar skoðanir á hlutunum, engan sjálfstæðan vilja, ég er kaldhæðin, lygin og ætti heldur betur að passa mig á bakkusi.

Þessi litlu klausu er að finna aftan á go-cardi (ókeypis auglýsingapóstkort) og á víst að lýsa þeim sem fæddir eru í fiskamerkinu. Herra minn sæll og glaður "tak for lort" segi ég nú bara!

Hef ákveðið að blogga með myndum, því mér er orða vant eftir go-card lesninguna:

Ó svo fríðar! Nanna var í úrslitum skandinavíska topmodels fyrir nokkrum árum, þar lærði hún myndavélasvipinn.

Dolly fyrir ári.

Prufu-Dolly fyrir nokkrum dögum....

...and again

Smá sílí í varirnar verður pottþétt að veruleika eftir þetta...

Drakk rauðvín með Valgerði á föstudaginn. Guðrún Jóna og Adda Soffía kíktu svo í heimsókn og úr varð úrvals spjall og huggulegheit áður en ég hélt á vit ævintýranna - á öskudagsball í designskólanum.

Mine og Selma - prinsessurnar tvær.

Prinsess Lea og Dolly

Neon sverðið og Johnny boy. Hann kom í heimsókn af lýðháskólanum um helgina...og það var fjör.

úúúúú...man ekki hvað við erum að segja.

Ulrik og vinur fengu lánaða gadgets frá Leu og Dolly.

Í gær fórum við systkinin í 30 afmæli hjá Söru. Það var sushi hlaðborð, hvítvín og huggulegheit. Við hliðinni á Söru er Kim vinur hennar, sem ég hef verið að vinna með nokkrum sinnum á Noma veitingastaðnum.

Akira kærasti Söru er sushikökkur og sá um vetingarnar...mmm.

Anna sæta í göngutúr með mér.

Ætla að fara að hjálpa Önnu að elda...það er thai matargerð í gangi.

Knús Hulda

Það er óhugnanleg hvað er stutt á milli friðar og stríðsástands

2007-03-01T14:31:00.000-08:00

Á leiðinni heim úr skólanum fékk ég ekki einn einasta múrstein í hausinn, bensínbombu kastað í veginn fyrir mig, ég sá engan reyk, engin slagsmál, heyrði engin óp, né sá votta fyrir "Ungere" eða víkingasveitinni. Mér finnst ég vera að missa af öllu 'actioninu'....missa af stríðinu í minni eigin borg.

Auðvitað meina ég þetta ekki. Ég er að sjálfsögðu guðslifandi fegin að búa ekki á Nørrebro og þurfa ekki að verða vitni að þessu öllu saman. Veit ekki hvenær þessari vitleysu líkur, ætli það verði nokkurn tímann?

Ég veit það allavega að ég myndi ekki vilja vera meðlimur af þessum "Faderhuset" trúarsöfnuði og eiga að hafa aðsetur á Jagtvej 69. Efast um að á þeirri adressu verði nokkurn tímann friður eftir þetta.

Þetta er búið að vera vitleysa frá upphafi til enda - byrjaði með hrikalegum mistökum stjórnvalda og endar í að "ungerne" snúa Kaupmannahöfn á hvolf. Ég veit ekki lengur með hverjum ég á að halda! Er í raun klofin og held með báðum fylkingum. Má það?

Jagtvej 69 tilheyrir Ungdomshuset og ég vil meina að þar hefði frekar átt að eiga sér stað uppbyggingarstarfsemi frekar en niðurrif. En ætli þetta sé ekki týpískt fyrir núverandi ríkisstjórn, allt sem er fokkíng öðruvísi á að hverfa og þar með endar allt saman með því að minnihlutahópar eiga hvergi aðsetur.
Ég er á hinn boginn komin með nóg af múrsteinakasti og bensínbombum - stríðinu er tapað, hvort sem okkur líkar það betur eða verr. Löggan má gjarnan stoppa þetta núna.

Hulda - sem er heil á húfi og á leiðinni á öskudagsball á morgun vííííí

Hjólalæri og hraðamælir

2007-02-23T16:19:00.000-08:00

Umferðaljós æsa upp í mér keppnisskapið - held kannski að þetta gæti talist til hjólasjúkdóms. Ég get ekki, ég endurtek, get EKKI tekið því rólega á hjóli. Rauða ljósið er minn keppinautur, líka þó ég hafi allan heimsins tíma. Ég veit nákvæmlega hversu geðveikt hratt ég þarf að hjóla frá fyrsta ljósinu á H.C.Andersens boulevard, svo ég nái þriðju ljósunum á "leigubílagrænu". Spara alveg þrjár mínútur á þessu! Alveg svitans virði...

Það er hraðamælir í einni götunni á leiðinni í vinnuna. Ég náði um daginn 27 km/klst, daginn eftir 28 km/klst og þarnæsta dag 29 km/klst...ég er alltaf að bæta mig haha. Vona að þessi mælir verði þarna að eilífu, hann auðgar líf mitt.

Í augnablikinu er reyndar snjór og stormur og hjólið því í biðstöðu. Veðurfarið er alveg að fara með Danina, smá snjór og það er eins og himinn og jörð séu að farast.

Mig vantar vetrarskó...

Hulda - blaut í fæturna og með hjólalæri.

p.s. takk kæru vinir sem lesið bloggið...gaman að sjá kommentin við síðustu færslu.

úrvinda...

2007-02-18T11:53:00.000-08:00

Ég er búin að vera á morgunvöktum núna um helgina. Mætti klukkan sjö í gærmorgun og átta í dag. Vinnan mín liggur í klukkutíma fjarlægð á hjóli héðan...þannig að í gær lagði ég af stað heimanfrá klukkan sex!!! Klukkan sex á laugardagsmorgni er fólk að skríða heim af djamminu...það gerir ferðina óneitanlega skemmtilegri (átta mig ekki alveg sjálf á því hvort þetta er skrifað í kaldhæðni eða ekki!). Veit samt ekki alveg hversu svalt það er að nota stundum 3 klukkutíma af þessum 24 sem ég hef í sólarhringnum á hjólinu mínu. Verð allavega að viðurkenna að ég er ogguponku þreytt í fótunum núna.

Svefn er búinn að vera af takmörkuðum skammti um helgina...er úrvinda. Það er erfitt að reyna að "socialisera" og fara snemma heim. Er ekki góð í því að fara snemma heim. Fer á langar kvöldvaktir á morgun og hinn - úff púff múff júff. Ætla að fara að hætta að vinna svona. Verðlaunaði reyndar sjálfa mig í gær eftir vinnu og kíkti við í H&M. Keypti allskonar spennur, töskur og drasl...þið vitið svona dót sem mig vantar ekki, en ég meina "the more the merrier".
Ég las bók um daginn sem heitir "Confessions of a shopaholic".....fannst eins og hún væri sjálfsævisaga. Nei, djók fannst meira næs að vita að það er til fólk sem er verra en ég. Bókin var léttmeti - gott léttmeti. Stundum þarf maður á svoleiðis að halda.

Fór og kyssti Sæju hæ og bæ á Kastrup áðan - hún hafði tekið smá H&M flipp í Árhúsum. You go girl!

Er komin með fiðring í magann fyrir miðvikudaginn....RATATAT TÓNLEIKAR! júhú

Svefndrukknar kveðjur frá Köben

Hulda skabulda

p.s. les einhver þetta blogg? hér er smá könnun - kvitt please, bara í þetta eina skipti. Það myndi gleðja mitt litla hjarta ósegjanlega mikið...merci. peace out

Loveable

2007-02-09T05:57:00.000-08:00

Ég er með einhverja tómleika tilfinningu í maganum. Finnst stundum eins og ég lifi í einhverju kóma - það er einhver tilfinningaleg flatneskja í gangi. Veit ekki alveg hvað málið er, held að mig vanti að falla fyrir einhverju, einhverjum, verða ástfangin og fá fiðrildi í magann. Draumprinsinn er handan við hornið – það sagði lófalesturinn allavega, þannig að ég bíð bara.

Þó að ég sé með ást í tonnavís sem mig vantar að losna við þá er líf mitt gott. Vikan er búin að vera skemmtileg, fullt af góðum atburðum, góðum vinum og góðri systur. Á miðvikudaginn kom Lene til mín í te. Það er gott að búa svona nálægt hvorri annarri og geta skroppið yfir í te og spjall. Fór svo á Pétur Ben tónleika á miðvikudaginn, stórgóðir tónleikar og einstaklega ”loveable” Pétur. Ég féll fyrir honum (bloggaði smá á myspacið mitt). Á fimmtudaginn fór ég svo á bíódaga á Norðuratlantsbryggju og horfði á Börn Náttúrunnar og hlustaði á fyrirlestur um Friðrik Þór. Mjög hugguleg kvöldstund: skemmtilegur fyrirlestur, góð mynd og gott hvítvínsglas í boði íslenska sendiráðsins.
Í gær var svo massapartý. Anna reddaði mér og Selmu boðskortum í partýið og þar var frítt áfengi þannig að þetta var ókeypis og gott kvöld. Dagurinn í dag er þess vegna búin að vera skinkudagur. Fór á fætur klukkan hálf fjögur...og er að horfa á Melodi Grand Prix núna. Á ég að segja ykkur soldið? Take That var að spila þar live...hahaha.
Ég læt fylgja nokkrar myndir frá gærkvöldinu:

Selma og Magnus. Hann er fara til Suður Ameríku í nokkra mánuði og hélt smá kveðju tam-tam í gær.

Ég og Selma vorum í góðu glensi.

Hún var í neon bol og fékk lánuð neon gleraugu af strák sem við hittum. Samsetningin varð efni í smá myndaseríu.

Ást til ykkar allra (ég er að vinna í að reyna að koma henni út;)

Hulda skinka

Lítil saga úr kennslubók

2007-02-07T02:07:00.000-08:00

Eins og þið kannski vitið er ég að læra "kommunikation". Námsefnið er að mestu byggt upp í kringum upplýsinga/skilaboðasendingar frá sendanda til móttakanda. Við erum sem sagt að læra það hvernig á að "kommunikere" þannig að sendandi fái þær upplýsingar í gegn, sem hann óskaði. Í gegnum tíðina hafa margar auglýsingarherferðir mistekist, vöntun verið á upplýsingaflæði í fyrirtækjum o.s.frv.

Hér er lítið dæmi um hvernig skilaboð geta breyst á leiðinni frá sendanda til móttakanda.

"Army soldiers, were told to pass back the message, 'Send reinforcements, we are going to advance'. By the time it was finally communicated it had become, 'Send three and four pence, we're going to a dance". hahaha

Jæja, ætla að halda áfram að lesa.

Góðar stundir
Hulda

Salt í grautinn

2007-02-05T06:18:00.000-08:00

Það er ótrúlega skynsamlegt að segja já við helgarvöktum í vinnunni. Þegar maður vinnur um helgar hefur maður oft ekki tíma til að drekka bjór, fara í verslunarleiðangra, né hanga á kaffihúsum. Ég sagði nei takk við vinnu um helgina, enda sjaldan verið þekkt fyrir að vera sérstaklega skynsöm. Flestir eiga í smá peningaströggli í janúar mánuði...ég tek mitt út í febrúar – á boðstolnum verður ósaltaður hafragrautur, te og þurrt rúgbrauð.
Nei, nei ég segi svona, ástandið er ekki alveg svona slæmt, er bara að þykjast vera námsmaður á kúpunni. Ég á alveg fyrir salti í grautinn, en sé ekki fram á að það verði svoleiðis lengi ef ég held þessum lifnaðarháttum áfram.

Á laugardaginn, þegar ég og Anna vorum búnar að borða morgunmat á kaffihúsi, þræddum við búðirnar í miðbænum. Eftir 4 tíma voru pokarnir orðnir allmargir og Anna heyrðist segja með vott af áhyggjutóni ”Ég held að ég verði að skila einhverju af þessu!”. Á leiðinni heim á hjólinu heyrðist svo í mér með vott af stresstóni ”Shitt ég var búin að gleyma, ég er ekki búin að borga leiguna!”. Kæruleysi er okkar fag.
Fór áðan í bankann og ætlaði að biðja um oggu ponku lítinn yfirdrátt til að geta borgað leiguna. Ég setti upp hvolpaaugun og þrammaði inn í bankann, en fór svo skælbrosandi þaðan út - veiiii ég var búin að fá laun. Af þessu má lesa að ég, Hulda ’með allt mitt á hreinu’ Hallgrímsdóttir er með fullkomna yfirsýn yfir fjármálin.

Sit í þessum töluðum orðum og borða ”hjemmelavet smørrebrød” og drekk latte með. Ótrúlegt en satt er ég EKKI á kaffihúsi, heldur heima hjá mér. Já, febrúar mánuður ég býð þig velkominn með öllum þínum nestispökkum og kaffi í termokönnum.

Hér koma nokkrar myndir:

Anna og Sigurd í góðu glensi í eldhúsinu heima.

Lene og Selma í eldhúsinu hjá Selmu, klukkan er 5 að morgni.

Selma að kenna Viktori nýja spilið sem hún keypti á loppó með mér.
Snilldar spil - it's magical.

Ég að missa mig með nýju myndavélina...og nei það er ekki
byrjað að snjóa - þetta er bara ryk.

Nýju fínu, fínu skórnir mínir sem ég keypti mér

á laugardaginn.

Ást héðan
Hulda

Suma daga lifi ég hátt aðra daga lifi ég ekki (eða kannski smá).

2007-01-31T13:46:00.000-08:00

Ef ég lifði alltaf hátt, væri dæmið svona. Of mikið + of mikið = brjálaður bankaráðgjafi
Ef ég lifði alltaf lágt, væri dæmið svona. Of lítið + of lítið = þunglynd Hulda

Ég fer ekki gullna milliveginn heldur skapa hann við að setja dæmið upp og láta útkomuna vera einhversstaðar þarna á milli.
Ætli það sé ekki svona, í mínu tilfelli, sem hinn gullni meðalvegur skapast:
Of mikið + of lítið = Hulda í ágætu sálrænu jafnvægi og bankareikningur sem hefur það OK. Ef maður lifði alltaf einhversstaðar þarna á milli væri lífið þá ekki of leiðinlegt?

Ég lifði hátt í gær. Las til klukkan tvö, en fór svo að hitta Selmu. Við byrjuðum á því að fara á loppumarkað (keypti mér járnpott), fórum svo á kaffihús, skelltum okkur svo inní bæ í búðir (kortið var auðvitað straujað) og enduðum svo á kaffihúsí aftur þar sem við borðuðum dýrindis samlokur. Ég lét reyndar ekki staðar numið þarna heldur skellti mér í bíó, svona til að setja punktinn yfir iið. Sá þýska mynd sem heitir Das Leben der Anderen. Ótrúleg mynd, hana verðið þið að sjá!

Annað dæmi um öfgakenndan lífsmáta minn er að ég þarf að taka til annan hvern dag. Held að það sé einhver fullnægja fólgin í því að sjá herbergið komast í samt horf aftur. Að viðhalda því fínu reynist mér allavega lífsins ómögulegt. Var að taka til áðan og sit hérna núna við kertaljós og hlusta á Explosions in the sky....mmm.

Talandi um mmmm....ég eldaði mér áðan. Hélt reyndar að ég væri að elda fyrir okkur báðar systurnar, en Anna þurfti að vinna yfirvinnu. Í 2 vikur var ég búin að láta mig dreyma um grískar kjötbollur, kartöflur og tzatziki og í kvöld lét ég verða að því. Nennti ekki að borða ein og skellti þess vegna einum Desperate Housewives, svo fann ég einn jólabjór inní ísskáp og úr varð úrvals kvöldmáltíð með úrvals afþreyingu.

Jæja, ætla að fara að skrifa ömmu bréf...

Hulda skapulda.

júúbbííí

2007-01-29T05:08:00.000-08:00

Sólin skín og ég ætla að hjóla í vinnuna....með sólgleraugu

Ætla að hafa einhverja djolly gúd mjúsík í eyrunum og skunda af stað yfir hóla og hæðir.

Ótrúlegt hvað allt verður betra og skemmtilegra þegar sólin lætur sjá sig, vetrarsól er gleðisól...hipp hipp.

Hulda

Bitur jússa í bómullarnáttfötunum á endorfín trippi

2007-01-27T15:52:00.000-08:00

Anna og Sigurd liggja í herberginu við hliðina og flétta fingrum og horfa á Rocky .....ég var að koma heim úr vinnunni og er ógeðslega sveitt eftir klukkutíma hjólatúr í slabbi. Ég er í endorfín trans núna þannig að í augnablikinu er biturleikinn deyfður. Þið vitið að þegar maður er ástfanginn þá pródúserar líkaminn líka endorfín. (Þessi staðreynd var í boði Fróðleikshorns Huldu).

Annars er þetta helst í fréttum:

Ég þvoði fjórar vélar í gær......
....góð saga!!

Ég var að vinna áðan......
....góð saga!!

Ég er að fara að læra á morgun.....
....góð saga!!

Ég þarf að fara að skrifa ömmu bréf.....
....góð saga!!!

Líf mitt er ein góð saga....svona ykkur að segja.

Þessi helgi ákvað ég að hafa DJAMMLAUSA HELGI!!! Halelúja! Fyrsta sjóleiðis í langan langan tíma. Megi þær verða fleiri á þessari önn, en þeirri síðustu!

Það er eitthvað við svona djammlausar helgar – var alveg búin að gleyma hvað það er notalegt að sofa aðeins frameftir án þess að ástæðan sé að áfengismagnið í blóðinu sé of mikið til að maður geti farið á fætur. Bómullar náttföt og ullarsokkar, morgunmatur fyrir hádegi og tími til að lesa skólabækurnar...geysp...ætla í rúmið.

Góða nótt.

Hulda – who used to have the titel ’partyfeeder’ but desided to change it to ’old and grumpy’.

p.s. Hulda - sem er svöl og skrifar á ensku

p.p.s. Hulda - sem vonar að hún fari að skrifa um eitthvað skemmtilegra en djammlausar helgar og hversdagslíf.

Svo hef ég bara eitt að segja að lokum - lengi lifi blóðnasir!

Fer Morrisey að trúa á Ameríkuna?

2007-01-25T03:03:00.000-08:00

"But where the President
Is never black, female or gay
And until that day
You've got nothing to say to me
To help me believe
In America."
(America is not the world, af diskunum You are the Quarry)

Það er erfitt að fara beint úr 1. gír í 5. Eiginlega er það ógerningur! Kannski er það bara vegna þess að ég er löt, löt, löt og elska að sofa. Næsta vika verður tekin með trukki ehhhh.

Er í vinnu núna þessa vikuna, þar sem ég stend úti í götu og tek viðtöl við fólk sem er að leggja bílunum sínum. Það er verið að kanna viðhorf fólks til bílastæðaástandsins í miðborginni. Þetta er í rauninni fínt jobb, kalt en fínt. Ég fæ 100 d.kr. fyrir viðtal og í fyrradag gerði ég 7 viðtöl á einum klukkutíma - frekar fínt tímakaup myndi ég segja.

Blogg andinn er ekki til staðar - skrifa síðar.
Ást og unaður...yfir og út.

Regnjakkinn vs. Atli Euroson

2007-01-16T07:33:00.000-08:00

Ég gerði Huldu-met í að pakka upp úr töskunum...er búin að því og ákvað að ryksuga í leiðinni. Ég hlýt að vera eitthvað veik!?!

Setti batterí í kínaköttinn sem Sólveig Ása gaf mér í jólagjöf. Hann á að boða gæfu í peningamálum, sem ég ætla rétt svo að vona að standist því ég missti mig aðeins í fríhöfninni í gær. Skellti mér á iPod og digital myndavél og eyddi 60.000 sisvona, en Atli Euroson ákvað til allrar hamingju að blæða. Fékk svo mikið kikk út úr þessum kaupum að ég gerði innkaupalista.

Næstu kaup verða:
plötuspilari,
harður diskur,
skrifborðsstóll
og hraðsuðuketill.

...ætli ég byrji samt ekki á hraðsuðukatlinum.

Fór í regnjakkanum mínum út áðan. Hér er grátt, hér er rigning, hér er regnjakkinn jafnvel enn betri vinur en Atli.

Takk fyrir ást og unað á Íslandi. Þetta var ljúf ferð.

Hulda.

Færsla skrifuð ca. 2.jan

2007-01-16T07:27:00.000-08:00

Vandræði á blogger.com
Category: Blogging

Hér kemur bloggið sem átti að birtast fyrir löngu síðan á blogginu mínu, en blogger.com var ekki í stuði um jólin, né heldur um áramótin þannig að ég hef ekkert getað birt.

Nú er ég búin að vera á Akureyri city síðan 18.desember - er löngu hætt að geta fylgst með hvaða mánaðardagur er, hvað þá vikudagur. Dagarnir virðast einhvern veginn allir renna saman, ætli það sé ekki sökum óhóflegs legu á sófanum og í rúminu. Letilíf hefur einkennt þessi jól, letilíf, sem enn er næstum hálfur mánuður eftir af. HÁLFUR MÁNUÐUR! Ég er að verða komin með nóg af því að sofa út. Er búin að snúa sólarhringnum svooo mikið við, ligg meira að segja andvaka þegar ég fer að sofa klukkan 03:00, því 03:00 er einfaldlega of snemmt. Líkamsklukkan mín er heldur ekki að fíla "Huldu bjartsýnu" sem stillir vekjaraklukkuna á 10:30 - ónei klukkan 10:30 líður mér eins og klukkan sé 6 að morgni. Er farin að þrá einhverja rútínu, eitthvað að gera, eitthvað til að skrifa á to do listann minn...eða reyndar hef ég alveg eitthvað að setja á to do listann, en kem bara engu í verk. Letilíf ó letilíf hvað ertu að gera mér!

Dansgleðin hefur samt sjaldan setið á sér. Er búin að fara fjórum sinnum á skrallið, sem mér finnst nokkuð vel af sér vikið. En þegar maður fer á sömu staðina og hittir sama fólkið trekk í trekk þá finnur maður, að líklega er það tilbreytingarnar sem gefa lífinu lit. Er strax farin að hlakka til að kíkja á næturlífið í Reykjavík...

Akureyri er lítill bær, þó að hann sé "den største by ude på landet" eins og ég kýs að kalla það. Þegar ég, Kris piss og Sólin höfum ætlað að gera eitthvað hefur spurningin verið "jæja stelpur er það Karó í kvöld?", já eða ef maður er í skapi til að gera eitthvað villt þá er það "jæja bíó?". Gamalkunni möguleikinn "rúnturinn" er því miður (já eða ekki svo miður) dottinn út - einhvern veginn hefur löngunin í að keyra hring eftir hring eftir hring og eyða bensíni foreldranna minnkað með árunum.
Veit ekki hvort sé hægt að kenna stærð bæjarins um vöntun á möguleikum, kannski er þetta bara hugmyndaleysið, gamla góða "mamma mér leiðist". Smægð bæjarins hefur samt sína kosti líka (er diplómatísk að eðlisfari), því hvað er yndislegra en að vera boðið góðan daginn af fólki sem maður mætir á gangstéttinni, þekkja annanhvern mann sem maður mætir í bænum, hitta næstum alla úr gamla skólanum sínum bara við að taka eitt Karó-->Amour-->Kaffi Akureyri-rúnt, já eða þekkja strætóbílstjórann, sem stoppar beint fyrir utan heimilið þitt, svo þú þurfir ekki að labba þessa 200 metra frá strætóstoppinu að óþörfu.

Hefði kannski átt að rifja upp liðið ár, en nei þetta kom í staðinn. Er bara sátt við að hafa náð að æla út úr mér bloggi.

Gleðiliegt nýtt ár allir saman og takk fyrir gömlu góðu, megi þau verða fleiri og enn betri.

Hulda, sem strengdi ekki eitt einasta áramótaheit, en er samt með 1000 óformleg í kollinum. Árið 2007 hear I come!!!!

ammmmmæli

2006-12-10T07:31:00.000-08:00

TILLYKKE m dagen søde Hulda..
Håber du har en dejlig dag..
Mange tanker og fødselsdagshilsner..

Svona e-mail getur kallað fram bros á vör, jafnvel í miðri prófatíð. Enn eru þrír mánuðir í herlegheitin, en kæru vinir afmæliskveðjurnar eru farnar að streyma inn...svona er maður vinsæll.

Takk fyrir samstarfið kæru vinir - hér er sagan í öllu sínu veldi

2006-12-07T01:24:00.000-08:00

Einu sinni var stelpa sem var alltaf með svo ískalda putta því hún gerði ekki annað en að pikka á lyklaborðið. Hún reyndi allt sem hún gat, fékk sér te, kveikti á kertum, fór í ullarsokka, en ekkert gékk puttarnir voru alltaf eins og grýlukerti. Hún ímyndaði sér að hún sætti uppi í kvistherbergi með nikkuna og renndi fingrunum eftir nótnaborðinu. Hún raulaði í takt við tónana sem ómuðu í höfði hennar. Fingurnir voru enn sem freðnir ýsustautar. Astandid var ordid thad slæmt, ad hun var hætt að getað fiktað í hárinu á sér með vísifingri þegar hún var ekki vid lyklaborðið…hræðilegt... það var annars henner uppáhalds iðja. Hún var vön að snúa uppá hárlokk alveg þar til að það var komin ný krulla í hárið, en nei…aldrei meir, fingurnir voru að detta af. Hún vissi ekki hvad hún ætti til bragðs að taka -hún ákvað því að gera nokkuð sem ekki er stúdínu sæmandi. Hún hækkaði á öllum ofnum í íbúðinni en fór auðvitað um leið að hugsa um komandi hitareikning. Æj æj æj. En skildi trixið virka?...
Ofnarnir hitnuðu og hitnuðu þar til einn sprakk. Allt í steik og enn voru fingurnir ískaldir, ef þetta héldi áfram svona yrði hún amk 10% öryrki! Og engan þekkir stúdínan iðnaðarmanninn til að laga skaðann...skyldi hún geta fengið þetta bætt?...
Stúdínan unga er víst fædd undir heillastjörnu vegna þess að í því sem hún byrjar að örvænta er bankað hjá henni. Hjartað byrjar að slá örar. Hver getur þetta verið. Hún læðist að hurðinni, passar að það braki ekki í þiljunum og kíkir út um 'kíkigatið' á hurðinni. Fyrir utan stendur fjallmyndarlegur ungur maður með bolla í hendinni. “Má ég fá lánaðan einn bolla af sykri?...það er hún amma mín, hún liggur fyrir dauðanum og á sér enga ósk heitari en að bragða á steiktri blóðmör með sykri í eitt síðasta skipti…”. Stúdínan heyrði næstum ekki hvað maðurinn sagði, heldur stóð kyrr og starði svo mikill var þokki hans. Hann var sköllóttur og með gleraugu. Hún kannaðist eitthvað við hann, mundi bara ekki hvaðan. Hmmm....? Jú allt í einu rann upp fyrir henni ljós. Hún hafði séð hann í raunveruleikaþættinum 'Handyman' og þarna stóð hann með bolla af sykri í hendinni! Einhvern veginn náði hún að kreista upp úr sér hljóð "haa sykur haa ööööö já, koddu inn fyrir". Fjallmyndarlegi, sköllótti handverksmaðurinn stígur inn fyrir og brosir. Reyndar hverfur brosið fljótt þegar hann sér ástandið á ofnunum. "Hvað kom fyrir?" spyr hann með skelfingarsvip. "Þessu þarf að kippa í lag, vina. Ég skal redda þessu" segir hann alvalegur í bragði og krípur niður að ofninum. Stúlkan starir á bakhluta piltsins og tekur eftir myndarlegri "handy" skorunni er glottir sínu breiðasta á milli bolsins og buxnanna. Hún fær sting í magan og hugsar "hann er þá alvöru, alvöru iðnaðarmaður, drauma tengdasonurinn fundinn"? Hún roðnar eilítið við tilhugsunina. Allt í einu grípur hana örvæntingar kast - hann má ekki sleppa héðan út- hugsar hún, svo hún spyr kauða "má bjóða þér kaffi?" og handy svarar að bragði "nej tak, men har du julebryg?". Uss haldiði ekki að kella hafi átt nokkra slíka. Hún gekk inn í eldhús og þóttist gramsa í ísskápnum, en var í raun að klifra bakvið eldavélina til þess að kippa henni úr sambandi...og kallar í leið fram "ég gæti kannski fengið þið til þess að kíkja á eldavélina, hún virðist eitthvað biluð"
"Eldavélina segiru..." Handymaðurinn með myndarlega bakhlutann reisir sig upp og um leið hverfur "handy" skoran eins og dögg fyrir sólu. "...ég ætti nú að geta það". Stúdínan fær smá sting í hjartað, æji nennir hann þessu kannski ekkert. Handymaðurinn heldur áfram "Ég hef ægilega gaman að því að bardúsa, þannig að you name it ég skal fixa það hm hm" segir hann og á andliti hans sér votta fyrir karlmennsku montsvip. Stúdínan réttir handymanninum jólabruggið sem hann opnar með tönnunum og teigar af. Hún horfir á hann lotningarfullum augum og sér svitataum rennar niður gagnaugað... "Já, svo þú hefur gaman af því að bardúsa" segir stúdínan. Handýmaðurinn horfir út um eldhúsgluggan og kinkar kolli og lítur svo snöggt í augun á henni og svarar:"já, það er lífið, bar og dús, annars vinn ég við að selja blóm í litlu blómabúðinni í Þingvallastræti, þú veist Paradísarblóm. Ég er sko...hérna lærður blómaskreytingamaður". "Nú!" segir stúdínan "guð ég hélt þú ynnir sem handverksmaður" segir hún og brosir breytt. Hún hefur nefnilega alltaf verið hrifin af þessum röff/mjúku gaurum sem virðast geta allt. Það skaðar ekki að þeir séu í smá tengslum við sinn innri kvenmann. Stúdínan var nú orðin rjóð í vöngum af öllum hamaganginum en mundi allt í einu eftir ísköldu höndunum sínum. Hún fer að velta fyrir sér hvort hún ætti nokkuð að þora að biðja blómaskreytingamanninn/handyman að hlýja sér, en í því hún hugsar sjálfa sig og hversu bágt hún eigi með sínar köldu hendur, man hún hver ástæðan var fyrir því að þokkatröllið barði að dyrum. “Var það sykur sem þig vantaði?” Sagði hún og ræskti sig. Hún var svo krókloppin á puttunum að hún gat varla hreyft þá. "já sykur var það heillinn, ég er að hjálpa henni ömmu minni að sjóða jólaglögg" sagði hann glottandi. Stúdína sagði umm!! sem hún reyndar hélt að hún hefði gert í hljóði en umm-ið hafði víst heyrst upphátt. Finnst þér jólaglögg gott? spurði Hr. Handy. Já sérstaklega með mikilum kanil, svaraði hún en þurfti að passa að hann sæji ekki spurnarblikið í augunum á henni" hafði hann ekki sagt áðan að sykurinn væri út á blóðmör handa deyjandi ömmu sinni? Hún lét á engu bera það var eitthvð sem ekki stemmdi. Af hverju sagði hann ekki allan sannleikan, hver var hin raunverulega ástæða fyrir því að hann stóð þarna? Var hann kominn til að hhitta hana? Var hann að njósna um hana? Var hann leigumorðingi með hana sem næsta fórnarlamb? Hugsanirnar hringsnerust í höfðinu á henni, hana vimaði af návist hans. "Er þér sama þó ég fari úr skyrtunni?, mig langar svo að sýna þér bolinn sem ég er í!", sagði Handý og tók af sér gleraugun. En viti menn, það var enginn bolur undir skyrtunni. Blasti ekki við ungu stúdínunni karlmennskan í öllu sínu veldi (tja eða næstum því). Stinnur brjóstkassinn með mátulegan hárvöxt, þreknir upphandleggirnir og fagurlagaður hálsinn. Hún kiknaði í hnjánum, en var um leið skíthrædd. Hún var hrædd því hún hafði tekið eftir því hversu mikið hún kannaðist við manninna þegar hann hafði tekið niður gleraugun..var þetta ekki pepsí max jólasveinninn sem hún hafði hitt í Fakta á Amagerbrogade í fyrradag?... og jú þetta var hann…hún þekkti hann, þó að skeggið og ístruna vantaði. Hún gleymdi öllu um handkuldann, sprungna ofninn, sykurbollann, blómörna, sögurnar tvær um ömmuna, handý skorunni, jólabrugginu, blómabúðinni í Þingvallastræti, óttanum um að kannski væri hann leigumorðinig, jólasveinabúningnum….reif hann úr því litla af fötum sem eftir var á karlmannlegum, þokkafullum líkama hans og…....

…þarf að segja meira en...

ÞAU LIFÐU HAMINGJUSÖM TIL ÆVILOKA

Höfundar. Auður, mamma, Valgerður, Steinbjörn, Jón Ingi, Ingibjörg, Kristjana og Hulda

One down - one to go!

2006-12-05T06:30:00.000-08:00

Unanfarin vika hefur verið helv#%&...
Hún hefur einkennst af:
vöðvabólgu
viðskiptafræðitextum
inniveru
kösóttum augum
sinaskeiðabólgu
köldum puttum
köldum fótum
maskaraleysi
gammasíum
ullarpeysum
panikki
stöðugum grátkekki í hálsinum
og flötum stúdínurassi sökum of mikillar niðursetu.

Ég skilaði Scientific Paper-inu af mér í gær, prófverkefni í viðskiptafræðinni. Líklega lélegsta verkefni sem ég hef skilað af mér...en ég meina...

Muniðið eftir kontröstunum í lífinu, sem ég talaði einhvern tímann um? Dagurinn í gær var í algjörum kontrasti við undanfarna viku. Ég skilaði af mér klukkan 11, drakk latte með bekkjarfélögunum (sumir voru í bjórnum en ég ákvað að láta kyrrt liggja og spara mig fyrir kvöldið), fór svo í dýrindis lax til Soffíu frænku, bardúsaði aðeins fyrir hana og fékk heilnudd í staðinn ahhhhhhhh, fór svo um kvöldið og hitti nokkra vel valda bekkjarfélaga, drakk öllara og svo skelltum við okkur á kareoke bar og vorum þar til klukkan fimm í morgun. Yess yess yess.
Víúíúíú. Ég hef kannski sagt það áður og ég segi það aftur ÉG ELSKA KAREOKE!

Jæja, nú er næsta mál á dagskrá að lesa og undirbúa sig fyrir munnlega prófið í "kommunikation"...

Ciao ciao

p.s. er ansi ánægð með frammistöðuna söguleiknum okkar. Hvernig væri að einhver tæki af skarið og lyki sögunni?! Fyndist eðlilegast ef það væri Stefán Þór íslensku kennari...hann færi nú létt með að ljúka svona ljósblárri sögu. Held að sagan sýni það og sanni, að ég á vinkonur sem eru haldnar ungmeyjargreddunni;)

Lítil saga eftir okkur

2006-11-29T13:02:00.000-08:00

Þar sem ég er að deyja úr leiðindum yfir ritgerð sem ég fékk úthlutað á mánudaginn, samtímis með að vera að drukkna í viðskiptafræðitextum hef ég ákveðið að stofna til æðislega ógó brjálæðislega frábærs leiks hérna inni á bloggsíðunni....kannski ætti að kalla þetta "öðruvísi gestabók".

Ég er haldin einbeitingarskorti sem gerir það að verkum að ég get ekki látið internetið í friði þegar ég er að reyna að læra. Ég er búin að fara inn á þetta blogg hérna ca. 10 sinnum í dag til að tjékka hvort einhver væri búin að kommenta....og þegar ég verð fyrir vonbrigðum og fæ ekki þá stundarfullnægju sem fylgir því að sjá nýtt komment þá held ég áfram á netinu. Því vil ég að við hjálpumst öll að og gerum þessar tjékkferðir mínar styttri en skemmtilegri.
Þess vegna ætlum við öll í sameiningu að semja sögu...þá meina ég við ÖLL! Allir sem kunna að slysast inn á þessa síðu eru vinsamlegast beðnir að taka þátt af tillitssemi við Huldu sem þjáist ó svo mikið.

Jæja ég byrja...og þið takið svo við. Þið þekkið leikinn er haggi?

"Einu sinni var stelpa sem var alltaf með svo ískalda putta því hún gerði ekki annað en að pikka á lyklaborðið. Hún reyndi allt sem hún gat, fékk sér te, kveikti á kertum, fór í ullarsokka, en ekkert gékk puttarnir voru alltaf eins og grýlukerti..."

...jæja næsti...

Med bauga undir augunum og mánudagur í vændum.....arg!

2006-11-26T14:36:00.000-08:00

Á föstudaginn átti ég að fara að vinna á NOMA klukkan 16. Ég var búin að reyna allt sem í mínu valdi stóð til að að losna við vagtina, en nei hún var mín! Ég mætti því dauðþreytt í vinnuna eftir 7 tíma hópavinnu í skólanum og komst að því, að ég var að fara að þjóna á 'julefrokost'(fyllerí ársins hjá Dönum)fyrir 120 manns. Rúsínan í pylsuendanum var svo að partýið átti að vera til 01:30 með möguleika á framlenginu. Yess...geðveikt...akkúrat það sem mig langaði!
Jæja sagan af unaðsvagtinni er ekki búin. Kvöldið varð eftirminnilegt því brunakerfið fór tvisvar í gang, sem þýddi að við urðum að smala öllu liðinu tvisvar út í kuldann og bíða eftir að slökkvimennirnir kæmu og tjékkuðu hvort allt væri í orden (og ekki voru þeir foxy), hluti af forréttnum kláraðist þegar bara helmingurinn af liðinu var búinn að fá sér, þau spiluðu ABBA og Robby Williams allt kvöldið, ástralski kokkurinn okkar tróð tvöhundruð möndlum í 'ris a la mande-ið' sem gerði úthlutun á möndlugjöf að krefjandi verkefni og síðast en ekki síst féll ísskápur um koll sem gerði að borðplötur sem var stillt upp við hann lágu á víð og dreif.

Einhvern veginn var þetta samt bara fínasta vagt. Ég var reyndar dauða nær af þreytu þegar ég kom heim klukkan fjögur um nóttina, svo ekki sé talað um næsta morgun þegar ég átti að hitta hópinn minn í skólanum, en ég meina ég get bara sofið þegar ég verð gömul.

Stundum verður maður bara að brosa framan í lífið þó svo að brosið sé ekki endurgoldið.

Hulda - sem er nýbúin að skila af sér stóru verkefni og fær annað úthlutað á morgun.

Með æluna í hálsinum

2006-11-20T11:07:00.000-08:00

Ég sagði við Önnu áðan, að til þess að læra að borða matarvörur sem eru komnar yfir síðasta söludag, þyrfti maður bara að prófa að vera fátækur námsmaður. Hver grettir sig yfir smá súrri mjólk í teið?

Ég kom banhungruð heim úr skólanum kl.19, skellti í mig hálfri þurri hrökkbrauðssneið til að sefja versta hungrið rétt á meðan ég "eldaði". Eldamennskan var ekkert stórfengleg þar sem ég ákvað að hita upp matarafganga, sem ég fékk gefins í vinnunni síðasta fimmtudag. Lyktin var ekkert spes og girnilegt var þetta ekki, en ég ákvað að láta mig hafa það. Ísskápurinn var nú ekki beint fullur.

Ég varð þó eiginlega að éta ofan í mig orð mín, því fyrsti bitinn fyllti mig af svo miklum viðbjóði að ég kúgaðist og ákvað að spýta herlegheitunum í ruslið. Held að þetta hafi verið meira sálrænt en nokkuð annað, því ógirnilegur matur, sem samkvæmt bókinni hefði átt að borða fyrir tveimur dögum, er kannski ekki beint lystugur.

Ég lét þetta þó ekki á mig fá, enda "bensínið" af hrökkbrauðssneiðinni að verða búið og maginn farinn að ákalla eitthvað matarkyns. Ég skellti því pönnunni á eldavélina og spældi mér egg...og svo hitaði ég bakaðar baunir líka. Já, hér með sannaðist það enn og aftur, að egg egg egg egg geta deginum bjargað og dósamatur hann er bara guðsgjöf....svo einfalt er það. Hér er ég södd og sæl með grííísííí mat í mallanum og ólystugt lambakjöt í ruslinu.

Later skaters

Hulda

p.s. allt er við það sama skóli, vinna, hópavinna, skóli, hópavinna, hópavinna, vinna, djamm, skóli, vinna...in case you wanted to know.

"dance like there's nobody watching"

2006-11-07T01:20:00.000-08:00

Ég bý í húsi sem er byggt í kassa með garði í miðjunni. Þegar ég kíki út um eldhúsgluggann sé ég inn í íbúðirnar hinum megin við. Gluggagæjir er mitt annað nafn.

1.hæð
Unga myndarlega parið með ungu börnin tvö virðast sátt við lífið...og þau hafa svo sannarlega stjórn á því. Hvaða fjölskylda hefur tíma til að borða saman heitan hádegismat á venjulegum þriðjudegi...ÞAU. Hver nennir að ryksuga klukkan 9 á laugardagsmorgni...ÞAU. Þau eru svona fólk sem virðist hafa stjórn á öllu, börnin alltaf háttuð klukkan 9, vinum boðið í lekkeran mat, rauðvín drukkið og kertaljós kveikt. Held að þetta sé svona rútína á rútínu ofan fjölskylda, en samt á góðan hátt og með hunangsstoppum inná milli.

2.hæð
Þessi eru ekkert rosalega hrifin af því að láta sjá inn til sín. Þau eru alltaf með trérúllugardínurnar dregnar niður...en ég er búin að sálgreina þau útfra blómunum. Þetta eru hjón um fimmtugt hálf boring og barnlaus. Konan er kennari í eldri bekkjum grunnskóla og dundar sér við að sauma bútasaum í frítímanum og maðurinn vinnur á tryggingarfélagi og fær sér alltaf 'en lille en' þegar hann kemur heim úr vinnunni.

3.hæðUngt par sem bæði eru í skóla og vinna líka með. Núna standa tvær bjórflösku í glugganum plús kókflaska. Þau eru ekki sóðar...en finnst bara ekki gaman að taka til. Var litið yfir til þeirra um daginn og skellti heldur betur uppúr þegar ég sá að strákurinn var einn heima og var að fríka út...þá meina ég fríííííííka út í stofunni. Þyrfti að fá að heyra þetta lag sem hann var að hlusta á. Held að hann hafi ekki vitað að það væri verið að horfa á sig..."dance like there's nobody watching". Hell yeah svona á að gera þetta!

3.hæð íbúð til hægri - uppáhaldið mitt.
Ungt par (já ég bý sko ekki í neinu ellingjafjölbýlishúsi) hugsa að hún sé í skóla hann í vinnu. Þau djamma um helgar og sofa til klukkan 14 á sunnudögum. Þau hjálpast alltaf að við uppvaskið og virðast bara vera nokkuð samhent. Það besta er samt að hann rífur sig alltaf úr buxunum um leið og hann kemur heim úr vinnunni. Sem betur fer heldur hann samt nærbuxunum. Svona án gríns þá hef ég bara séð hann einu sinni í buxum og það var þegar þau héldu afmælispartý. Held kannski að drengurinn ætti að fara að fjárfesta í þægilegri buxum. Ekki það að ég hafi eitthvað á móti strípihneigð...skemmtilegt fyrirbæri.

Já þá er komið að okkur
Ég er ekki með gardínur, en svo heppilega vill til að herbergið mitt snýr út að garðinum. Ég lifi oft í þeirri sjálfsblekkingu að það sé bara ég sem njósna um nágrannana. Búbburnar mínar hafa því stundum verið til sýnis...samt bara eldsnöggt þið vitið. Anna Elvíra og Ebba voru í heimsókn og gistu í herberginu mínu þannig að þeirra búbbur hafa líka verið til sýnis. Gaman hjá nágrönnunum.

Mamma kom í heimsókn um daginn og þá fattaði ég hvaðan ég hefði þetta, hún slökkti ljósin og allt. Svo stóðum við mægðurnar saman í syndinni.

Hulda - sem ætlar ekki að hætta að dansa þegar hún er ein, því það eru nefnilega fleiri sem gera svoleiðis.

halló kalló bimbó sagði hænan og glotti út í annað

2006-11-04T07:06:00.000-08:00

Var að enda við að borða rúgbrauð með makríl. Ég elska rúgbrauð með makríl. Ég átti samt ekkert majó. Væri alveg til í að kyssa einhvern núna...en held ekki að það sé neinn sem myndi vilja kyssa mig.

Annars finnst mér að þið ættuð að kíkka yfir á síðuna hjá henni Kristjönu. Ég er afar ánægð með hennar síðustu færslu.

Yndislegt haustveður með bleikum skýjum

2006-10-23T06:31:00.000-07:00

Held að það sé 'kontrastinn' í lífinu sem gerir það áhugavert. Þið kannist við þetta klassíska -blíðviðri/óveður, ást/einmaleiki, skóli/frí o.s.frv.
Á leiðinni heim frá Berlín var ég heldur betur látin finna fyrir þessu kontrasti. Ég var látin falla af ljósbleika skýinu, sem ég var búin að svífa um á frá miðvikudegi til sunnudags, og niður í allvænan drullupoll. Eftirmiðdagsþynnka eins og hún gerist verst herjaði á með svitakófum, kuldahrollum, flökurleika og öðru tilheyrandi.
Mútu-unglingsstrákarnir í eltingaleik, allt fólkið sem borðaði djúpsteiktan fisk og franskar í veitingasölunni í ferjunni, Svíinn sem talaði svo hátt svo hátt, fúli rútubílstjórinn, grátandi barnið allt þetta var svo með til að gera ferðina enn eftirminnilegri.

Berlín var ótrúleg og Sólveig Ása var fyrsta klassa leiðsögumaður. Genbrugsbúðirnar voru auðvitað þræddar - og hver önnur en Sólveig Ása getur fylgt manni í þær allar. Mér fyndist kjörið að hún gæfi út bók sem héti "How to powershop in Berlin". Ég uppskar allavega eins og hún sáði. Fataskápurinn minn hefur gott af þessu...eða?

Kaffihúsaferðir voru líka 'part af prógrammet' - enda er alltaf gott með svo sem eins og einn kaffi latte já eða öllara.
Við fengum okkur sushi, sem kostaði 8 evrur fyrir tvær manneskjur! onbelívabúl. Við fórum líka á veitingastað þar sem maður borgar það sem manni fannst upplifunin vera virði. Engin verð - bara heiðarlegt fólk. Væri hægt að keyra svona konsept á Íslandi eða í Danmörku?
Fórum á Mates of State tónleika og könnuðum auðvitað næturlífið, enda ekki þekktar fyrir annað. Ormurinn var tekinn - held að hann sé kominn í frí núna.
Ég fékk hjól Rósu sambýliskonu Sólveigar lánað þannig að við hjóluðum um stræti borgarinnar og ég fékk stemminguna beint í æð...ÉG ELSKA BERLÍN. Við fórum á Hamburger Bahnhof safnið, sáum mann flasha, borðuðum listaverk, fengum ókeypis plaköt og ég hitti Sören gamla ljósmyndakennara minn frá Krabbesholm og líka Katrine vinkonu Önnu. Heimurinn er lítill.

Ég er búin að vaða úr einu í annað, en ferðin var í einu orði sagt ótrúleg, haustfrí eins og það gerist best.

Takk Sólveig mín fyrir að taka á móti mér og fyrir að vera svona yndisleg.

Knús til ykkar allra.
Hulda - sem er tilbúinn í gráan og kaldan hversdagsleikann því ef lífið væri bara kaffihúsaferð þá yrði maður fljótt þreyttur á latte og bjór.

Gleði gleði gleði, gleði líf mitt er

2006-10-12T13:33:00.000-07:00

Gammel elevstævne...hvað get ég sagt:

- ég uppi á sviði í silfurkjólnum mínum að taka lagið á mini harmonikku með hljómsveit frá Árhúsum (reyndar tróð ég mér bara upp á sviðið..enn ég rúlaði auðvitað.)

- dans á dans ofan...Við erum að tal um 22-05 pakkann. Tók orminn og allt.

- ég að saka strák um að hafa stolið klútnum mínum því ég fann minn ekki. Kom svo upp úr krafsinu að hann átti alveg eins...pínlegt!

- heilsteiktur grís, besta kjöt sem ég hef fengið lengi lengi lengi

- brunchinn ohhhhhh brunchinn ahhhhh brunchinn

- vöðvabólga eftir koddalausa- og þunnradýnuhelgi

- rútuferð með tollvarðaleiknum, dönskum söngvum og skemmtilegu og ferðaglöðu fólki.

- nýir vinir, svo skemmtilegt lið jei jei.

- mánudagurinn á eftir var alveg ónýtur. Átti að fara á tvo fyrirlestra í skólanum og fara í vinnuna um kvöldið, en gerði ekkert af þessu. Var tussuleg heima og svaf í 16 klukkutíma!

Vikan núna er búin að vera hektísk, hópavinna og aftur hópavinna. Er búin að skila tveimur verkefnum af mér...og fæ nýtt á morgun - never ending story - þannig að framundan er helgi með hópavinnu vúúúúhúúúú partý partý.

Annars byrjar haustfríið á morgun...og ég er líklega að fara til Berlínar á mið. eða fim. yess!

Yfir og út
Hulda

tippsí oje

2006-10-05T16:24:00.000-07:00

Var hjá Auði og Evu í kvöld, það er svo gott að fara í heimsókn til þeirra.....

á fimmtudögum má maður alveg drekka rauðvín og borða tapas...

....er haggi?.

Er að fara til Krabbesholm um helgina, ohhh það verður unaður. ökólógískur matur, áfengi og fullt af góðu fólki. Sveitin ó sveitin.

"Take a chill pill" um helgina....
eða mínusið pilluna út og chillið bara
...það ætla ég að gera.

Koss á liðið

Vinaslit og töfrasproti

2006-09-30T03:32:00.000-07:00

Það eru greinilega bara bölvaðir eiginhagsmunaseggir, nískupúkar og bévítans úrþvætti sem búa hérna í kringum mig. Er í fýlu við nágranna mína.
Ég hef labbað um íbúðina og hef ekki fundið net hvorki á klósettinu, eldhúsinu, ganginum, herberginu hennar Önnu né í mínu herbergi. Ég meina ’kommon’ gimmí somm internet, hversu erfitt getur það verið!
Ég og Anna fundum góðan granna þegar við fluttum inn. Hann hét Usher. Einhverra hluta vegna ákvað hann að slíta vinasambandinu í gær og troða lykilorði á netið hjá sér. Ég meina til hvers! Hallllló. Greinilegt að hin börn kapítalistaþjóðfélagsins hafa talað hann til sín. Belkin54 var líka stundum vinur okkar...hann var ekki svo stabíll, en góður þegar hann vildi. Hann hefur ekki látið sjá sig í nokkra daga, veit ekki hvað hefur komið upp á. Og þetta kallar maður nágranna sína.

Ég er að spá í að fara á milli íbúða hérna í uppganginum hjá okkur, með bolla í hendinni og stað þess að spyrja ”má ég fá lánaðan bolla af sykri?” að spyrja þá ”má ég fá lánaðan kóðann af internetinu hjá þér?”.

Reyndar sér vonandi fyrir internetleysinu, er búin að senda einhverja pappíra en er bara að bíða. Sit núna heima og skrifa þessa færslu í word, töff.

Það vantar reyndar hitt og þetta á heimili okkar. Anna er að keyra töfrasprotann (Anna er magísk en þetta er samt sem áður eldhúsgræja) sinn út með því að gera fleiri fleiri smoothia á viku með frosnum jarðaberjum og tilheyrandi. Sprotinn sárkvelst í hvert skipti og biður um að við köllum á vin hans blenderinn. Hugsa kannski að við förum að fjárfesta í sjóleiðis.

Brauðrist er önnur lífsnauðslynleg eldhúsgræja sem okkur sárvantar. Ég kom sársvöng heim úr skólanum áðan og langaði í bollu sem ég hafði bakað....og mig langaði í hana ristaða.
Ég dó ekki ráðalaus – hugsaði fyrir það fyrsta að það væri bruðl að fara að kveikja á ofninum til að hita eina bollu þannig að ég (snjalla) Hulda ákað að rista bolluna yfir gasi á eldavélinni. Ég get sagt ykkur að ég uppskar ÆÐISLEGA LJÚFFENGA RISTAÐA bollu, en sit núna með hendina í vatni milli þess sem ég pikka, því brunasárin urðu tvö. Ég veit pabbi – ég er ljóshærð!

Ég kveð að sinni

Arídú arídúradei

Halló halló halló

2006-09-29T01:58:00.000-07:00

Ad vakna klukkan hálf sjö á föstudagsmorgnum og fara í tíma í viðskiptafræði klukkan átta ætti að vera bannað....BANNAÐ, bannað bannað bannað!

Ég hef ekki beint fundið andann koma yfir mig, en stundum finnst mér bara kominn tími á blogg, blogg blogg blogg blogg.

Sjáiði hvert ég er að fara ég...nei ekki ég heldur og þess vegna hef ég hætt við þessa færslu.

Hulda yfir og út

Þriðjudagur til lestrar...eða???

2006-09-20T01:06:00.000-07:00

Jón Ingi litli bróðir er var í heimsókn hérna í tæplega viku en skellti sér upp í flugvél í morgun og hélt til fósturlandsins. Ég er ekki í tímum á þriðjudögum, sem þýðir að þriðjudagar eiga að vera lestrardagar hjá mér, en einhvern veginn hefur dagurinn í dag verið “back to the routine” dagur. Þegar maður fær gesti les maður lítið, tekur strætó, borðar nammi og hangir á kaffihúsum – unaðslíf en það gengur víst ekki til lengdar.

Hot chip tónleikarnir voru á föstudaginn. Alltaf jafn skrítið þegar eitthvað klárast sem er búið að valda tilhlökkunar tilfinningu í maganum í langan tíma. Man t.d. hvað var skrítið að fara að sofa þann 17.júni, kvöldið sem ég útskrifaðist úr MA. Það hlýtur líka að vera skrítið að fara að sofa eftir brúðkaupið sitt, eitthvað sem oft tekur einhverja mánuði að skipuleggja og klárast svo bara á nokkrum klukkustundum.
Ég naut allavega stundarinnar og dansaði mig næstum í hel. Næstu ‘stór’tónleikar eru svo The Knife 16.október. Sá tau reyndar í Lundi fyrir ekki svo löngu, en tvennir Knife tónleikar skaða ekki.

Yfir og út
Hulda

Nýtt rúm nýtt líf. Ný íbúð nýtt líf. Nýtt skólaár nýtt líf!

2006-09-12T13:29:00.000-07:00

Það er alltaf jafn gott að fá leyfi til að byrja uppá nýtt, reyna að taka sig á vera skipulagðari, borða hollara og hreyfa sig meira.
Í augnablikinu eiga sér stað einhver kaflaskil í lífi mínu.

Ég vakna á hverjum morgni með bros á vör. Ástæðan er einföld - nýja rúmið mitt gerir mig svo hamingjusama. Þessir 8 tímar sem ég er í því á sólarhring eru hreinn draumur. Fékk mér eftirmiddagslúr í dag ahhhhhh zZzZz. Hérmeð kveð ég gamla rúmið mitt sem ég skildi eftir hjá Jan Fog á Strandvejen. Bless bless gamla mjúka mjúka mjúka rúm megir þú hvíla í friði.

Er flutt. Ég sérpantaði flutningamenn frá Íslandi, Stjöna og Sólina. Hvað er betra en alvöru íslensk hörkukvendi í burð upp á fimmtu hæð? Auður unaður kom líka og Thor sem er með mér í bekk. Við vorum með strengi á öllum ólíklegustu stöðum í fleiri daga á eftir. Bjórkassinn var þó tæmdur, ásamt rauðvíninu, freyðivíninu, vodkanum og á einhvern undarlegan hátt hurfu bananarnir líka...Sólveig áttu til skýringu á því?!?!;) Kósí flutningspartí.

Paradís ís, Dj Margeir, kaffihús, H&M, rigning, Burger King, David var meðal annars það sem var á dagskránni hjá okkur íslensku fljóðunum og svo bara að njóta þess að vera til. Það var ótrúlega gott að geta svona næstum framlengt sumarfríið um viku og fá leyfi til að vera með svona góðu góðu góðu liði.

Skipulagða líf mitt er hafið. Ég og dagbókin mín erum orðnar mestu mátar. Ég læt vinkonu mína muna allt fyrir mig og reyni ekki einu sinni að muna hvenær ég á stefnumót, hvenær ég á að fara að vinna, í skóla o.s.frv. Litla svarta bókin er heilinn minn....og það svínvirkar.
Annars hef ég verið að átta mig aðeins á sjálfri mér. Ég fúnkera best þegar ég hef mikið að gera. Ef ég vinn mikið les ég meira fyrir skólann, ef ég stunda líkamsrækt tek ég meira til heima hjá mér o.s.frv.. Ef er eitthvað á dagskránni hjá mér fyrir er ég betri í að fylla alveg upp í hana en ef hún stendur tóm. Í sumar, þá daga sem ég var ekki að vinna, var ég ótrúlega góð í að láta heilu dagana líða án þess að gera nokkuð og koma nokkru í verk. Þegar kemur að mér er það bara annaðhvort eða....veit ekki alveg hvort það er gott eða slæmt.

Jæja tölvan er að verða batteríslaus og ég er með langan ’To do’ lista sem ég þarf að komast í gegnum.

Heyrumst my loved ones

Hulda

Með hamingjufiðrildi í maganum

2006-08-22T16:01:00.000-07:00

Þessi ferð var unaður. Er komin heim ó svo sæl. Annað eins hefur ekki sést.
Á roadtrippinu á leiðinni heim fékk ég einhverja hamingju tilfinningu í magann.
Á rúðurnar í bílnum dundu risastórir regndropar, góð tónlist ómaði og við stelpurnar spjölluðum um allt milli himins og jarðar. Þessi blanda, ásamt því að vera útvhvíld, gerði það að verkum að ég fékk svona hamingjufiðrildi í magann...leið næstum ein og ég væri nýástfangin.

14 Sex and the city þættir (er eitthvað betra en trúnó sem uppsprettur af Sex and the city þáttum?)
+ 4 flöskur vín (m.a. ítalskt gæðavín sem við fengum frá eigendum sumarbústaðarins)
+ Fullur ísskápur af allskonar góðgæti (ísskápurinn var tæmdur á þremur dögum!)
+ Göngutúrar um mela og móa (reyndar bara einn...letin náði yfirtökum)
+ ”Hver er maðurinn” leikur (innifalið pappír á enninu) eftir 4 rauðvínsglös
+ 3x 2ja tíma brunch (ég elska brunch)
+ 2 kippur af bjór (finnst alltaf jafn fyndið að Selma elskar guld damer...haha)
+ Boltaleikur í Vesterhavet (Ég og Lene ætlum að skrá okkur í stúdentablak í vetur...bara til að fá að vera í míní stuttbuxunum)
+ Lítill ”morfar” (blundur) á ströndinni (náði ekki að sofa svo vel fyrstu nóttina..
Við láum þrjár í skeið, í rúmi sem var 1 og ½ breidd...það voru samt þrjú önnur rúm í húsinu. Æji maður má stundum vera pínu vitlaus.)
+ Shoppingtúr (búðirnar voru eins og kaupfélög árið ’85...þannig að kortið var ekki hreyft úr veskinu)

= Unaður á unað ofan.

Jæja er farin að sofa...

Knús til ykkar allra
Hulda

Sumarhusaferd...

2006-08-19T04:34:00.001-07:00

Ég er að fara í sumarhús með Lene og Selmu til Vesterhavet:

Veðurspáin:

Dagskráin:

Vona að þið njótið næstu daga....það ætla ég að gera.

Hulda

Skúra, skrúbba, bóna...

2006-08-14T04:07:00.000-07:00

.......it must have been love but it's over now.....it's where the wind blows....úúúú.....OK ég viðurkenni það ég elska Roxette. Er að taka til (þetta er bara smá bloggpása;) og syng hástöfum með ohhhhh....it was all that I wanted now I'm living without...lalalalala. Kemur það ykkur á óvart að ég bloggi svona mitt í tiltekt...já eins og þið vitið þarf bara eitthvað svona til að ég hripi niður nokkrar línur. Ekki það að ég hafi eitthvað að segja frekar en venjulega en...

Í augnablikinu er tískuvika hérna í Köben. Ég fór á tískusýningu á laugardaginn hjá Henrik Vibskov, sem er hipp og kúl danskur designer. Svo mikið af fólki. Eftir sýninguna var svo partý....ég hélt að þetta yrði partý ársins því að það var svo mikið af skemmtilegu og kúl fólki þarna...og hot gaurum;) En einhvern veginn rættist aldrei úr kvöldinu, það var eins og partýið aldrei almennilega byrjaði. Ég reyndi, gerði eins og vel og ég gat, dansaði smá og beið og beið og hélt alltaf að allt í einu myndi allt verða kreisí, en það gerðist aldrei. Þannig að klukkan fimm drösslaðist ég heim ásamt vinkonunum, svekkt.
Reyndar bjargaði það kvöldinu að Vibskov dansaði við hliðina á mér á tímabili...það er eitthvað við hann.

Jæja ætla að fara að ryksuga...
Ciao

loksins loksins var ég uppgötvuð!

2006-08-07T05:03:00.000-07:00

Já loksins var ég uppgötvuð! Draumurinn draumurinn draumurinn er loksins loksins loksins að fara að rætast. Fegurð mín og sú staðreynd að ég er búin að vera með anorexíu frá því að ég var 11 ára (líkamsfita mín í 2% - og þau 2% eru öll staðsett á brjóstunum) er loksins að skila sér. Ég er að fara að vera módel þann 26.ágúst. Er að fara að sýna loppumarkaða föt á kaffihúsa eventi....vúhú!
Veit reyndar ekki alveg hvernig Nönnu tókst að tala mig útí þetta, en fokkit safna í reynslubankann það er málið hehe!

Yfir í allt annað:
Þegar ég hætti mér inn í matvöruverslanir heima á Íslandi hljómaði ég eins fimm barna einstæð móðir sem þarf að brauðfæða börnin sín af 120.000 kallinum sem hún fær fyrir að vinna fulla vinnu sem leikskólakennari. Kílóið af kjúklingi á 1600 kall!!!! Djísús!

Ég hélt lítið matarboð hérna á föstudaginn...þetta var svona fyrirpartýmatarboð, en við vorum seinna um kvöldið að fara í svokallað partý ársins. Ég fór og verslaði inn fyrir okkur 8 sem ætluðum að borða, keypti rauðvínsflösku og martini flösku, kol og brennivökva, en matar- og vínkarfan kostaði heilar 290 kr. danskar (um 3400 ísl.). Þess má geta að ég átti ekkert í ísskápnum fyrir og helmingurinn af matnum varð afgangs.

Í dag er ég í fríi...svaf lengi (auðvitað) og sit núna í bikiníinu mínu og er svekkt því það er skýjað! Er það ekki týpískt að þegar maður loksins er í fríi er skýjað og allt annað en strandaveður. Kræst!

Er að hlusta á lagið "First day of my life" með Bright eyes...ohhh...gott lag. Veit ekki alveg hvað ég á að gera af mér. Allir eru í vinnu eða í skóla. Boring..

...ætla að fara að lesa!

Sí jú.

Hulda

Hengilás - töff detail?

2006-08-01T08:46:00.000-07:00

Danmörk tók á móti mér með opinn faðm, enda bjóst ég svo sem ekki við öðru. Loforð um rigningu og ógeð hefur bara staðist að hluta til, en sólin...blessuð sólin hefur fyllt uppí hinn hlutann.

Annars er ég bara búin að hafa það voða kósí, ströndin, djamm og vinna. Svaf í kjallaranum í vinnunni í nótt af því að ég var á vakt í gær fra 15-23 og í dag frá 7-15. Pínu krípí kjallari og pínu lítið holuherbergi...en ég var með góða bók. Góð bók getur bjargað ýmsu. Mæli eindregið með "Flugdrekahlauparinn" Khaled Hosseini. Hefði ég hjólað fram og tilbaka milli þessara vakta hefði svefninn orðið eitthvað af skornum skammti. Eftir þetta sumar þarf ég 10 tíma svefn eins og litlu börnin....er búin að venjast aðeins of góðu ;)

Úr einu í annað...ég þarf að hafa uppi á járnsög eftir skrall á laugardaginn. Ég stalst nefnilega með tösku sem Anna á (hún er uppi á hálendi á Íslandi og veit auðvitað ekkert;) og fíflið Kasper vinur minn festi risastóran hengilás á hana. Drengurinn hafði auðvitað ekki hugmynd um hvar lykillinn var enda fann hann lásinn á víðavangi. Kannski að ég reyni bara að telja Önnu trú um að þetta sé það heitasta í dag!?!

Síðast en ekki síst Helena/dellan/della djúsí/Karlotta/Mrs.prince William er nýkrýndur ÍSLANDSMEISTARI í golfi (hahaha fyndið þegar ég ætli að skrifa golfi skrifaði ég óvart foli...voru þetta skilaboð að ofan??). Til hamingju Helena mín. Vissi alltaf að það kæmi að þessu.

Hef ekkert að meira að segja...

Ciao bella, mama mia!

Hulda

Í kapphlaup við batteríið

2006-07-27T18:34:00.000-07:00

Ég er að skrifa þessa færslu með hellur í eyrunum, tár í augunum, skólaus, spennt í belti og er í orðsins fyllstu í skýjunum...eða reyndar fyrir ofan þau. Þvílíkt útsýni sem var þegar vélin var komin á loft og flaug út Eyjafjörð. Útsýnið gerði það að verkum að ég klökknaði (og geri að sjálfsögðu líka þegar ég skrifa þetta) og velti því fyrir mér hvað ég væri að hugsa að yfirgefa svona fallegt land og þessa fallegu fjölskyldu og vini. (Bókin sem ég er að lesa er búin að koma mér í sérstaklega viðkvæmt ástand...úff maður ég ræð ekkert við þessi tár.) En jæja Kaupmannahöfn á eftir að taka vel á móti mér aftur, heyrði að það væri spáð grenjandi rigningu og allt! Nei ég trúi nú ekki að ég hafi alveg misst af hitabylgjunni...ágústmánuður hlýtur að verða góður.
Íslandsferðin var frábær, en “times flies when you´re having fun” og þess vegna má segja að hún hafi verið alltof stutt líka. Hitti mikið af góðu fólki, suma auðvitað alltof stutt og aðra jafnvel ekki neitt, en næst....næst ætla ég að ná öllu.
Allt þetta praktíska sem ég ætlaði að gera í þessari ferð – fara til tannlæknis, tala við bankann o.s.frv. var óvart sett svo aftarlega á forgangslistann að ég hreinlega náði því ekki...eða kannski réttilegra nennti því ekki. Það er gott að það finnist líka tannlæknar í Danmörku svo ekki sé talað um internet og heimabanki.
Ég brasaði ýmislegt á Íslandinu góða, stoppaði stutt í Reykjavíkinni. Jússurnar mínar voru allar svo uppteknar að ég ákvað bara að láta mig hverfa úr borg óttans eftir sólarhringsstopp, enda var mamman líka farin að vilja fá dóttur sína norður yfir heiðar. Sólarhringurinn í Reykjavík hefði samt ekki getað verið betri, góður félagsskapur, góður matur, gott nammi og gott sjónvarpsefni – næs.
Æji hvað það var svo gott að koma í Aðalstrætið. Það er svo skrítið að í hvert skipti sem ég kem “heim heim” (eins og ég kýs að kalla það eftir skilgreiningarerfiðleikana með orðið) finnst mér eins og ég hafi verið þar í gær. "Heima heima" er best! Skrallið á Akureyri var svo róóóósalegt...jiiii hvað var gaman. Dagarnir liðu svo í einhverju hálfgerðu móki og allt í einu var komið að ættarmótinu. Þessi ætt brást ekki frekar en fyrri daginn og endalaus skemmtun átti sér stað þá helgi...hressandi sjóbað (vatnið um 7°gráður), fullt af ungabörnum (með tilheyrandi eggjastoggahringli), afmæli Nóa frænda (rauðvín og ostar), ball (dansi dans með fullt af börnum), góður matur (mmmm), Hafnarbarinn (segi ekki meir), sólskin (svaf þynnkuna úr mér úti á palli) og svo margt fleira. Akureyrin tók svo við aftur og við tók flakk á milli Kaffi Karólínu með Sólveigu, ömmu og A-17, að undantekinni hvalaskoðuninni með pabba, Johannes Møllehave og kærustunni hans. Það er um að gera að fara í hvalaskoðun eins oft og maður getur á ævinni, 4 skiptið hjá mér. Veit fátt betra en að túristast með túristum...þeir eru oft svo hrifnir að landinu okkar að maður hrífst hreinlega bara með – þó að maður hafi kannski séð staðinn oft áður.
Dagarnir liðu of hratt en það kann að gerast þegar maður sefur fram undir hádegi. En brunchinn hjá mömmu klikkar ekki, hvergi fær maður café au lait með meiri sál (eða þið vitið) en “heima heima”.
Það verður skrítið að koma heim í draslaralegt herbergið, tóman ísskápinn og missa af “Supernova” – en í staðinn ætla ég að fara á ströndina því “life is a beach” eins og þið kannski munið.

Hafið það gott ljúfurnar og takk fyrir allar góðu samverustundirnar á Íslandinu bezta....
ást Hulda

p.s. ég var á undan batteríinu nú eru 7% eftir...svona er þetta að vera fljótur að pikka.

Komin heim...

2006-07-17T04:57:00.000-07:00

Var spurð að því í gær hvenær ég færi aftur út til Danmerkur og ég svaraði "ég fer heim 27.júlí". Pabbi bað mig vinsamlegast um að endurtaka hvað ég hefði sagt og ég fattaði ekkert. "Heima" hvar er það eiginlega?

Stoppaði stutt í Reykjavíkinni, en náði þó að sjá fögur andlit vinkvenna. Ég var trítuð eins og lúxusdýr...sótt á völlinn og allt. Það er langt síðan ég var sótt á völlinn. Venjulega þegar ég kem til Íslands kem ég út úr tollinum og mæti fleiri hundruð augum, verð hálf pínleg set í fimmta gír og strunsa í gegnum mannfjöldann og í átt að flybössnum. Æji eitthvað óþægileg upplifun. Í þetta skiptið vissi ég að tvær manneskjur í mannaskaranum væru þarna bara fyrir mig...notalegt.

Er komin til Akureyrar núna. Fór út á föstudaginn og fattaði að það er stundum alveg ótrúlega gaman að fara á skrallið í heimabæ sínum...það er gaman að fara út og þekkja næstum alla á dansgólfinu!

Á laugardaginn fór ég út líka og fór m.a. á Kaffi Akureyri. Ég held svei mér þá að Meatloaf syrpan hafi verið spiluð klukkan korter yfir þrjú...æjiégveitþaðekki!

Sit hérna núna í náttfötunum og veit ekkert hvað ég á að gera af mér...það er gott að vera í fríi.

Hulda

'Klap dig selv på skulderen'

2006-07-12T13:20:00.001-07:00

Sit hérna sveitt og móð eftir klukkutíma hjólatúr úr vinnunni. Kannski væri það ráð að fá sér vinnu sem er oggu ponku pínulítið nær....æjiégveitþaðekki, hún er samt svo fín þessi vinna.

Eins og þið vitið þá blogga ég aldrei nema að það sé eitthvað sem er ennþá erfiðara að drullast til að gera og í þetta skiptið er það að pakka. Eins mikið og ég elska að ferðast, þá hata ég að pakka. Get eiginlega ekki pakkað nema í tímaþröng. Klukkan er 22:30 núna og ég þarf ekki að vera komin út á flugvöll fyrr en klukkan ellefu á morgun... I've got all the time in the world!

Á útrvarpsstöðvunum hér í Danmörku er lagið 'Klap dig selv på skulderen' mikið spilað. Þetta er ógeðslegt lag með ljótustu bling bling "röppurum" í heimi, en hvað um það ég ætla að nota titilsetningu lagsins og gefa sjálfri mér klapp á öxlina. Ég er nefnilega búin að vera svo þrælmögnuð síðustu daga, búin að vinna, finna íbúð fyrir mig og Önnu systur fyrir næsta vetur og svo er ég LÍKA (já takið eftir LÍKA) búin að komast í gegnum heillangan 'TO DO'- lista. Já ég má alveg klappa sjálfri mér á öxlina. Ohhh ég er svo mögnuð!

Hvað er ég annars búin að gera...?

Ég slysaðist inní genbrugsbúð í gær...úbbs!
Ég slysaðist inní genbrugsbúð í dag...úbbs!

Ég keypti 80' skyrtu sem líklega aldrei verður notuð, fattaði það auðvitað fyrst eftir að ég kom heim (en alltaf gott að eiga outfit í 80's party -líta á björtu hliðarnar)
Ég keypti skó næstum eins og þá sem ég á (alltaf gott að eiga aðra til vara!)
Ég keypti anórakk sem mig allt annað en vantar (hann er samt eitthvað svo praktískur)
Ég keypti sólgleraugu (nauðsynlegt að eiga viðeigandi sólgleraugu við öll sín dress)
Ég keypti tösku með doppum á (mikilvægt að eiga tösku með doppum á við skyrtuna með doppunum sem ég líka keypti í dag)

Ég lifi í sjálfsblekkingu um að það sé alltílæ að versla í genbrug þó að maður sé á kúpunni. Bévítans peningar.

Jæja ætla að fara að kveikja á sjónvarpinu og kannski reyna að pakka meðan ég horfi á það...bjartsýni!

Hlakka til að hitta alla þegar ég kem heim

Knús og bæbb

Greining

2006-07-09T15:46:00.000-07:00

Venjulegur dagur hjá mér

Drösslast fram úr rúminu (eftir 20 snooze og fullt af undarlegum 5 mín. draumum)...það fyrsta sem ég hugsa um er tölvan. Labba tvö skref og kveiki á hvítu fínu tölvunni minni dudduru segir hún og startar upp. Er kominn tölvupóstur? Er einhver búinn að kommenta á Myspace?...en á blogginu? Er einhver skemmtilegur sem ég get talað við á msn?
Fæ mér morgunmat og fer svo á smá ogguponku pínulítinn bloggrúnt, maður verður jú að vita hvað fólk er að aðhafast á þessu blessaða fróni! Úbbs alltíeinu liðnir tveir tímar...og ég sem ætlaði að taka til, þvo þvott og fara í bankann æji það verður bara á morgun. Fer í vinnuna þar sem er internetbann (kóði á tölvunum sem bara fastráðnir hafa...guði sér lof). Kem heim úr vinnunni, hlakka ægilega til að fara að sofa, er búið að láta mig dreyma um rúmið mitt í allan dag, en þarf bara aðeins að tjékka. Er kominn tölvupóstur? Er einhver búinn að kommenta á Myspace?...en á blogginu? Er einhver skemmtilegur sem ég get talað við á msn?

Held kannski að ég sé háð alheimsnetinu. Er til einhver lækning? Hjálp einhver HJÁLP!

Hulda með kössóttu fallegu augun...

30 stiga hiti

2006-07-06T05:23:00.000-07:00

Eins og Anna sagði svo snilldarlega áðan þá er:

"LIFE IS A BITCH" viðhorfið búið að breytast í "LIFE IS A BEACH"!

Lífið er bara assgoti gott þessa dagana...

Sumar- og sólskinskveðjur
Hulda

Hæsi og hor...

2006-07-03T09:10:00.000-07:00

Þreyta, hæsi, pissurykshor, aumir fætur, bolafar, bólur og bjórbumba, var gjaldið sem ég þurfti að greiða fyrir Roskilde, en það var SVOOOOOO ÞESS VIRÐI!! Gleði og glaumur, unaðstónar og dansi dans var nefnilega það sem ég fékk í staðinn. Allir voru glaðir og þá meina ég allir 80.000. Ég get orðið klökk þegar ég stend með fleiri þúsundum manns á tónleikum og allir eru eins og "one big happy family".
Í vikunni fyrir Roskilde var ég að vinna á rafmagnslager. Starfið fólst í því að útdeila rafmagnstöflum, framlengingarskrúum, kösturum og þar fram eftir götunum og síðast en ekki síst daðra við rafirkja. Trukkastarf fyrir trukk eins og mig...eiginlega er það mér að þakka að Roskilde-festival gat orðið. Fyrir þrjár vaktir fékk ég VIP armband og gat þess vegna pissað á vatnsklósettum og chillað með fræga fólkinu í "mediabyen". Ég, Anna og Selma vorum meðal nokkurra sem fengum þetta starf og við fengum að vita að við erum ráðnar aftur á næsta ári ef við viljum...og við því segi ég JÁ TAKK.

Svo sá ég svoooo marga góða tónleika.
Sigurrós: Fylltist þjóðarstoli og táraðist...á ekki til orð til að lýsa þeim.
Martha Wainwright: Elska þegar hún lyftir vinstri fætinum sínum og ég elska hana. Hún endaði tónleikana á Bloody mother fucking asshole...hefði ekki getað hugsað mér betri endi á góðum tónleikum.
Rufus bróðir hennar: Röddin hans...ohhhh röddin hans! Þegar Martha kom og tók Leonards Cohens Haleluja með honum hélt ég að ég myndi deyja úr hamingu. Er fyrir löngu komin með ógeð af laginu en einhvern veginn fór ógeð mitt suður um höf. í einu orði sagt fallegt.
Jenny Wilson: Hún er ólétt núna og einhvern veginn skín hún enn meira eins og sól í heiði en venjulega. Hélt ekki að það væri hægt að hafa svona mikla útgeislun. Hún tók öll lögin af "Love and Youth" og fleiri til! Dansi dansi dansi dans.
Morrisey: Hann er gamall og með bumbu, en Anna fékk hann til að fara úr skyrtunni...fáir eru svalari. Takk Morrisey þú ert dúndur.
Scissor Sisters: Glamúr og glimmer. Jake Shears ætti að giftast Páli Óskari, er viss um að þeir séu "ment to be"! Ana Matronic tók pínu Roisin Murphy á þetta...ekki alveg jafn svöl samt en er með hellings sexappeal og góða rödd. Tónleikarnir í 2004 voru betri, en þessir voru með í að aflífa röddina mína.
The Streets: Var fremst, nánast að troðast undir, en mér var slétt sama. Það var ógó gaman, dans hopp, fis og ballade.
The Strokes: Lene er fan nr. 1 og það er ekkert skemmtilegra en að vera með fólki á tónleikum sem er að fá draum sinn uppfylltan. Tónleikarnir voru pjúra snilld, þeir kunna sitt fag. Reyndar var heilinn á mér að steikjast og vinstri hliðin í lobster leik en ég gafst ekki upp.
Kanye West, Spank Rock, Rasmus Møbius, Sorte Skole, Editors, Clap your hans say yeah, WHY?, Silwer Jews, LoopTroop, Animal Collective, Rumpistol, Figurines. þessa tónleika sá ég líka, þeir voru engu síðri en þeir sem ég er búin að lýsa hérna að ofan. Vá hvað er til mikið af góðri í tónlist í heiminum...ég veit ekki hvernig maður á að komast yfir að hlusta á allt sem maður vill hlusta á.

Ég lenti í ótrúlega mörgum fyndnum og skrítnum atvikum...
Í gær var Lene vinkona alveg að pissa í sig og 30 metra röðin var ekki alveg að gera sig fyrir hana. Hún skellir sér þess vegna inn í svona skógarrjóður sem er rétt við hliðina á klósettunum, mjög vinsæll stelpu-pissustaður. Þegar hún kemur út segir hún við mig að það hafi verið maður inni í þessu rjóðri að gæjast. Það stóð sem sagt maður bak við tré inni í þessu rjóðri og var að horfa á allar stelpur sem komu að pissa. Ég skellti mér þess vegna inn í rjóðrið, vopnuð myndavélinni minni og náði mynd af kallinum. Reyndar kannski ekkert rosalega góðri, hann stóð jú bak við tré, en það er spennandi að fá myndirnar úr framköllun. Kallinum brá samt heldur betur við flashið og hljóp út úr rjóðrinu. Við sáum hann svo úti á götunni, ætli hann hafi ekki verið að bíða eftir að við færum svo hann gæti skellt sér inn aftur. Skrítið samt að sjá hvað hann var venjulegur í útliti og í pólobol í ofanálag...en fólk hefur víst sínar duldu hliðar hahaha...pissu fetish gerist það fyndnara.
Æji ætlaði líka að segja ykkur frá þremur úber trúber fyndnum gaurum sem röppuðu fyrir mig og Lene í tjaldbúðunum okkar klukkan sex einn morguninn...en ég hefði bara þurft að eiga vídeó af því. "I love rice, I love asian people"...Ég hef ekki hlegið svona mikið síðan í afmælinu hjá Kristjönu forðum daga.

Roskilde stóð svo fyllilega undir væntingum...og meira en það! Ég fór glöð á Roskilde og kom svo hamingjusöm heim. Var líka extra glöð þegar ég fór á Roskilde, því samdægurs hafði ég fengið 11 (svarar til 10 heima) í stóra verkefninu sem ég var búin að vera að vinna að í fleiri vikur með fjórum öðrum stelpum. Var komin með gubbuna og rúmlega það af þessu blessaða þarmakrabbaverkefni, en 10!!! shitt ég kemst ekki yfir það!!! Er ennþá hamingjusöm yfir því að þessi tala standi á einkunnablaðinu.

Stefni að því á næsta ári að safna saman í íslenskar tjaldbúðir á Roskilde, hverjir eru memm?? Koma svo...

Er að koma heim eftir 10 daga. Er byrjuð að telja niður.

Hulda

Páski brosti út að eyrum, afi frændi líka og amman var að rifna úr stolti!

2006-06-26T13:04:00.000-07:00

Kúrílúrí hefur látið sjá sig...og það var strákur.
Steinbi stóribró er sem sagt orðinn pabbi í annað sinn og ég þar með tvöföld föðursystir!
Litli strákurinn er með alvöru víkingablóð í æðum sér og vóg 20 merkur og var 57 sentimetrar við fæðingu...já þetta er alvöru karlmaður sem kom í heiminn. Held að upphandleggsvöðvarnir á fólkinu í Grænukinn verði orðnir ansi góðir innan skamms.
Til hamingju Thelma og Steinbjörn...og auðvitað Máni minn.
Set hérna inn mynd af krílinu...en hún er voða lítil.

Knús
Hulda

Skjótt skiptast á skin og skúrir

2006-06-25T12:04:00.000-07:00

Veit ekki hvað varð um bloggandann, held kannski að hann hafi farið norður og niður med tilkomu myspace. En ég ætla að reyna...

Fyrir það fyrsta hef ég verið með smá heimþrá undanfarið, ekkert alvarlegt þó enda er maður að reyna að þykjast vera fullorðinn, standa á eigin fótum og takast á við alvöru lífsins án þess að bugast og væla. Stundum langar mig ennþá að vera lítið barn í kerru og vera keyrð um allt án þess að þurfa að hugsa um eitt né neitt.
Æji ég veit það ekki, ég nenni stundum bara ekki meiru.

Ég og Anna sögðum hundapíustarfinu upp og fluttum frá Klampenborg. Stundum fattar maður að eitthvað sem á yfirborðinu virðist vera frábært, er kannski alls ekki svo frábært heldur er að hafa meiri neikvæð áhrif á mann en jákvæð. Stressvaldur, binding og pressa. Það eina sem mig langar er að njóta þess að lifa...og þetta starf var ekki að bjóða upp á það. Jú ég gat drukkið kaffi úr fancy vél, borðað morgunmat úti við sjávarnið og fengið nýpressaðan appelsínusafa, en ég komst að því að þetta var bara ekki þess virði. Þannig að "Hallarævintýrið" í Klampenborg varði stutt. Köttur út í mýri, setti upp á sér stýri, úti er ævintýri.

Núna eigum ég og Anna reyndar hvergi heima. Dótið okkar er í geymslu...og við búum á götunni. Ekki alveg reyndar;) Erum komnar með kollegí herbergið hennar Lilju frænku, þannig að við erum með þak yfir höfuðið í sumar og neyðumst ekki til að drekka "guldbajere" med lýðnum í parkinum.

Reyndar er planið að drekka fullt af "bajere" núna í vikunni því ég er að fara á ROSKILDE!!! AAAAAA ég titra af spenningi...og ég meina það. Það er búið að tjalda og það eina sem vantar er að ég klári prófin. Er að fara yfir um...nenni ekki nenni ekki nenni ekki að læra fyrir próf. Ætla samt að massa þetta!

Ætla að sjá svo margt á Roskilde...ohhhhhhh titra crazy crazy crazy crazy

Hann er hot ekki satt?

2006-06-23T08:59:00.000-07:00

Þetta er alveg að verða búið...

2006-06-10T13:37:00.000-07:00

Sé fyrir endan á þessu verkefnamyrkraholi sem ég er búin að vera í síðustu fimm vikur. Skil á mánudaginn...AAAA ég get ekki beðið. Kannski að ég komist einhvern tímann í samband við umheiminn aftur. Man ekki lengur hvað það þýðir að eiga frítíma.

Pikk nikk og andfýla

2006-06-04T11:05:00.000-07:00

úffffff ég anga svo mikið af hvítlauk núna að þið trúið því varla. Borðaði kjúkling með hvítlaukssósu í kvöldmatinn, afgangar síðan í gær, og hvítlaukssósan var búin að standa og marinera sig sjálfa í sólarhring (æji þið fattið)...og hún var sterk fyrir. Maginn á mér er eins og ólgusjór núna...
Öllu skemmtilegri sjór er mér á hægri hönd núna. Sit í stofunni með útsýni yfir hafið (æji ég verð að fara að hætta að monta mig)...og sólin, fuglarnir, grillið, veröndin...verkefnið!
Já lífið er ekki bara dans á rósum þessa dagana. Er að skrifa fyrsta árs verkefni með fjórum öðrum stelpum. Erum að skrifa um ristilkrabbamein, eða réttara sagt ágreining sem hefur skapast vegna tilboðs um ristilkrabbameinsskoðun. Já og við völdum efnið sjálfar...við höfum svo mikinn áhuga á kúk og þörmum að við gátum hreinlega ekki látið þetta kyrrt liggja.

Gleðilega hvítasunnuhelgi. Er það ekki eitthvað?

Keyrði heim úr vinnunni í dag. Spotti sem tekur venjulega korter tók í dag 1 og 1/2 tíma. Er með strengi í kúplingafætinum núna....ansk**** pikk nikk óða fólk. Getiði ekki verið heima hjá ykkur?

Jæja er farin aftur á vit Beck, Breck, Fairclough og allra hinna góðu vina minna.

Sí jú aránd
Hulda

Milli svefns og vöku

2006-05-30T00:13:00.000-07:00

Stundum þegar ég ligg uppi í rúmi á kvöldin og er alveg að sofna, þá dettur mér allskonar undarlegt í hug.
Muniði eftir fyrstu tölvunum sem komu inn á heimilið hjá ykkur? Anna fékk tölvu í fermingargjöf og þvílík dásemd. Það sem var hægt að leika sér í henni, teikna í Paint (unaðsforrit), skrifa í word (smásögur handa ömmu og svona), fara í allskonar skemmtilega leiki svo sem "Prince" (hver man ekki eftir Prince sem fékk spjót í gegnum sig miðjan og var íklæddur ljósum fötum sem ég ímynda mér að hafi verið úr höri), já og "Ski" það var nú líka dúndur leikur.
En já allavega, í því að ég ligg þarna uppi í rúmi einhvers staðar milli svefns og vöku, mundi ég allt í einu eftir leyninúmeri sem ég bjó til þegar ég var ca. 9 ára. Veit ekki hvaðan þetta númer kom, eða af hverju mér fannst það svona mikið leyni. Ég man eftir því einu sinni að hafa skrifað númerið inn í word þannig að það fyllti fleiri síður:
...
123579100
123579100
123579100
123579100
123579100
123579100
...
Já, ég ákvað að deila leyninúmerinu með ykkur og alheiminum. Er reyndar búin að vera að pæla í því afhverju mér datt þetta í hug og af hverju þessi tala varð til til að byrja með. Ætti ég kannski að kaupa lottómiða?

Hulda

Eyrnamergur og ást á systur

2006-05-25T13:59:00.000-07:00

Áður en ég keyrði í skólann greip ég með mér Cat Stewens diskinn Tea for a Tillerman, út í bíl en sá diskur fer næstum aldrei í spilarann. Í morgun var ég samt greinilega í þessu Cat Stewens-skapi. Ég söng eins og óð í þessar 30 mín. og er ennþá sömu skoðunar og í 'gamla daga' um að 'Sad Lisa' sé fallegasta lagið á disknum. Mæli eindregið með 30 mín. söng til að starta daginn.

Það er nauðsynlegt að eiga mikið af tónlist svo að maður eigi alltaf eitthvað til að setja á fóninn sem getur "coverað" 100% skapið sem maður er í. Í morgun var það Cat en undanfarna daga hefur Antony verið mér ofarlega í huga. Held að það sé rigningin, kannski ekki bara rigningin heldur líka einhver fegurð, dulúð og hreinleiki sem liggur yfir öllu þessa dagana. Þó að 'I'm a bird now' sé ótrúlegur janúar-diskur, þá gefur þessi blanda af sumri, vori, og hausti, eins og er núna, einhverja sérstaka stemmingu.

Anna á græjur til að skola eyrnamerg úr eyrum. Hún spurði mig í kvöld hvort ég væri ekki til í að hreinsa út úr eyrunum á henni. Þetta var svo súrrealistískt eitthvað, hlustuðum á Antony and the Johnsons á meðan á aðgerðinni stóð og ég man ekki hvort að ég var búin að segja ykkur það en þá eigum ég og Anna okkur lag, en það er "You are my sister" (ég grét á tónleikunum í vetur þegar þetta lag kom...að deyja úr ást á systur minni!) og það ómaði hátt í græjunum á meðan á þessu stóð. Stundum finnst mér sjálfri við vera skrítnar.

Ansk***** freistaðist inn á blogg og myspace og allt í einu er klukkan orðin hálf tólf. Hvernig geta svona skemmtilegir hlutir verið svona mikið til vandræða. Heilu klukkutímarnir fljúga í þetta. Jæja þarf víst að fara að læra...

Adios amigos
Hulda